1.21.2014

Η δημόσια συζήτηση για το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα έληξε σήμερα. Τι αναφέρουν οι φορείς που έλαβαν μέρος στη διαβούλευση.

 



Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κατατέθηκε μεν, ωστόσο δεν λείπουν οι αντιδράσεις για τις παραλείψεις και τα κενά που παρατηρούνται σε σχέση με τα όσα προβλέπονται.

Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Ένωσης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), της ΜΚΟ "Praksis", της "Asante" και του "Θεσσαλονίκη Pride" παραχώρησαν συνέντευξη Τύπου την οποία κάλυψε το NEWS 247. Όλοι οι ομιλητές ανέφεραν, ότι το τελικό κείμενο τυπώθηκε πριν καν λήξει η διαβούλευση.

Ο πρόεδρος της ΕΕΔΑ Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, κατήγγειλε πως ουσιαστικά στο κείμενο περιγράφονται μεν τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά απουσιάζει το πώς θα κατοχυρωθούν.

"Η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση είναι λάθος. Δεν υπήρξε σωστή πληροφόρηση για τα κοινωνικά προβλήματα και μελέτη τους. Δεν υπήρξε επίσης ουσιαστική συζήτηση και διαβούλευση με τον κόσμο. Από το κείμενο λείπει η πρόληψη των παραβιάσεων και η πρόβλεψη για την εκπαίδευση για τα δικαιώματα και την καταπάτηση τους. Θυμίζει μια απολογητική απάντηση σε αιτιάσεις που έρχονται από το εξωτερικό", είπε ο ίδιος και πρόσθεσε:
"Δε γίνεται καμία αναφορά σε θρησκευτικές ελευθερίες ενώ το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα εξετάζει επιδερμικά σε μία μόλις σελίδα. Η Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν προτείνει, απολογείται στην ουσία για το τι δεν έχει γίνει".

Από τη δική της μεριά, η Μ. Κλώκα από την "Praksis", ανέφερε ότι η διαβούλευση θα έπρεπε να είναι διαρκής και όχι μόνο για λίγο καιρό πριν την κατάθεση της πρότασης. "Πρέπει και εμείς να έχουμε λόγο στην επίβλεψη της εφαρμογής του Σχεδίου, το οποίο συντάχθηκε για να εξυπηρετήσει τους εξωτερικούς παρατηρητές", σημείωσε.

Ο Ν. Μάινα Κινούα από την ΜΚΟ "Asante", δήλωσε πως το Σχέδιο "είναι μια έκθεση ιδεών καλών προθέσεων και τίποτε άλλο. Το περιεχόμενο δεν έχει σχέση με το τι πραγματικά γίνεται στις Υπηρεσίες για τα ζητήματα μετανάστευσης. Οι κοινότητες των μεταναστών στην Ελλάδα έχουν πλέον ωριμάσει και θα έπρεπε να έχουν λάβει πρόσκληση για συμμετοχή στον διάλογο, κάτι που δεν έγινε. Τα Συμβούλια των Μεταναστών πρέπει να καλούνται σε τέτοια θέματα μιας και τα αφορά άμεσα. Ο όρος "λαθρομετανάστες" που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση είναι υποτιμητικός", υπογράμμισε ο ίδιος.

"Η Γ. Γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επικοινώνησε με την LGB κοινότητα της χώρας", ανέφερε ο Θ. Βλαχογιάννης από το "Θεσσαλονίκη Pride".

"Πρέπει να γίνει επαναδιατύπωση των όρων που χρησιμοποιούνται στο κείμενο. Η επικαιροποίηση τους στα διεθνή πρότυπα είναι αναγκαία. Για παράδειγμα, ο όρος "γενετήσιος προσανατολισμός", πρέπει να αντικατασταθεί με το "σεξουαλικός προσανατολισμός". Τα δικαιώματα της LGB κοινότητας πρέπει να τεθούν πιο ψηλά στην ατζέντα και να ανοίξει ουσιαστικός δίαυλος επικοινωνίας", κατέληξε.
Ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Κωστής Παπαϊωάννου, αναφέρθηκε στην πρόσκληση που έλαβε η Επιτροπή, όπως και ο Συνήγορος του Πολίτη στην ομάδα εργασίας του Σχεδίου Δράσης.

"Αντιμετωπίστηκαν ως απλοί παρατηρητές και δεν τους δόθηκε ουσιαστικά η ευκαιρία να συμμετάσχουν". Ως εκ τούτου, διευκρίνισε ο κ. Παπαϊωάννου, "η Εθνική Επιτροπή με κανέναν τρόπο δεν έλαβε μέρος στον σχεδιασμό και ζητώ την παραίτησή της από την ομάδα εργασίας, αφού δεν τηρούνται τα ελάχιστα εχέγγυα ταυτοποίησης των δικαιωμάτων στη χώρα μας".
Για τους λόγους αυτούς οι εκπρόσωποι επισήμαναν πως η δημόσια διαβούλευση όπου έθεσε η κυβέρνηση το "Σχέδιο Δράσης" πριν από 20 ημέρες (η διαβούλευση λήγει σήμερα, 20 Ιανουαρίου) αποδεικνύεται προσχηματική.

 
Με παρέμβαση του, ο Παναγιώτης Γιαννακόπουλος, συντονιστής της Ομάδας Εργασίας για την εκπόνηση του Εθνικού Σχεδίου, δήλωσε ότι δεν υπήρξε δέσμευση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την ολοκλήρωση του Σχεδίου πριν την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από την Ελλάδα. "Υπάρχει η πρόθεση μας για παράταση, αν ζητηθεί κάτι τέτοιο και για συνεχή διάλογο", είπε, ενώ συμπλήρωσε ότι το κείμενο συντάχθηκε στα πρότυπα του αντίστοιχου κειμένου της Φινλανδίας.


Ασκώντας κριτική στο κείμενο που κατατέθηκε, η Ελληνική Ένωσης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναφέρει:

"Επίσης διαπιστώνει κανείς σημαντικές απουσίες επί μέρους θεματικών. Για παράδειγμα, δεν γίνεται  καμία αναφορά:

• Στην ουσιαστική ενίσχυση του ρόλου και την επίλυση των προβλημάτων που έχουν παρατηρηθεί στη λειτουργία των φορέων προώθησης ισότητας (βλ. και εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη ή της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου).
• Στην θρησκευτική ελευθερία και όλες τις επί μέρους θεματικές (τζαμί και νεκροταφείο όπου ζουν μουσουλμάνοι, αποτέφρωση νεκρών, σαρία στην Θράκη, βακούφια στην Θράκη και τα Δωδεκάνησα κλπ.)
• Στα ζητήματα ενδο-οικογενειακής βίας.
• Στην επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια μετά και την έκδοση της πρόσφατης απόφασης του ΕΔΔΑ.
• Στα δικαιωμάτων που συνέχονται με την Ψυχική υγεία και τα οροθετικά άτομα.
• Στο ζήτημα της επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων.
• Στην φιλόδοξη "Εθνική Στρατηγική Ένταξης", η οποία φαίνεται να έχει ξεχαστεί.
• Στο εργασιακό trafficking, ύστερα μάλιστα μετά την υπόθεση Μανωλάδας και αλλού.
• Στα ζητήματα επιστροφών-απελάσεων αλλοδαπών και τα σχετιζόμενα προβλήματα.
• Στον ρατσισμό και την ρατσιστική βία.

Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει πολλές ειδικότερες ελλείψεις ή ανακρίβειες. Σταχυολογούμε ορισμένες από αυτές:

• Σελ. 39: Οι συνθήκες κράτησης, όχι μόνο στα αστυνομικά κρατητήρια αλλά και εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης των βασανιστηρίων και της απαγόρευσης της απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.
• Σελ. 41: Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ Κέντρων Ταυτοποίησης Υπηκοότητας και  Κέντρων Πρώτης Υποδοχής. Ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Περιφερειακών Υπηρεσιών Πρώτης Υποδοχής αφορά μόνο την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής και δεν καλύπτει τους λοιπούς προαναφερόμενους χώρους κράτησης. Σημειώνεται δε ότι δεδομένου της έλλειψης προσωπικού στην Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής οι ανάγκες λειτουργίας των Κέντρων Πρώτης Υποδοχής και των κινητών της μονάδων καλύπτονται κυρίως από ΜΚΟ και αστυνομικό προσωπικό.
• Σελ. 42: Δεν αναφέρεται πως θα διασφαλιστεί η λειτουργία του Συνηγόρου του Πολίτη ως εθνικού μηχανισμού πρόληψης. Οι σχετικές αναφορές στη σελ. 47 δεν κρίνονται επαρκείς.
• Σελ. 42, Γραφείο Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας: Το Γραφείο δεν έχει λειτουργήσει ακόμα, ενώ  και το ίδιο το νομοθετικό του πλαίσιο δεν ακολουθεί τις διεθνείς προδιαγραφές που πλέον ισχύουν σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη ως προς την ανεξαρτησία και αμεροληψία τέτοιου ελεγκτικού μηχανισμού.
• Σελ. 50: Αναφορικά με το σωφρονιστικό σύστημα δεν γίνεται καμία αναφορά στο τι βελτιώσεις αναμένεται να επιφέρει ο νέος Σωφρονιστικός Κώδικας. Επιπλέον, δεν γίνεται αναφορά στο ζήτημα των υποδίκων που συμβάλλει στον υπερπληθυσμό και στις κακές συνθήκες κράτησης. Η ανέγερση νέων καταστημάτων κράτησης από μόνη της δεν αρκεί για την επίλυση των προβλημάτων. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο ζήτημα της επανένταξης των αποφυλακισθέντων.
• Σελ. 55: Σχετικά με τη συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις εθνικές δικαστικές αποφάσεις υπάρχουν ακόμα αρκετά προβλήματα, βλ. τις σχετικές αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
• Σελ. 83: Θα πρέπει να γίνεται χρήση του όρου "σεξουαλικού προσανατολισμού" αντί "γενετήσιου προσανατολισμού".
• Σελ 144 επ.: Άσυλο-πρόσφυγες: Δεν είναι ξεκάθαρη η αναφορά στο μεταβατικό στάδιο της διαδικασίας ασύλου. Δεν υπάρχει αναφορά στην Υπουργική Απόφαση "Πρόγραμμα ιατρικού ελέγχου, ψυχοκοινωνικής διάγνωσης και υποστήριξης και παραπομπής των εισερχομένων χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα υπηκόων τρίτων χωρών σε δομές πρώτης υποδοχής" που ενώ θέτει κάποιες σωστές βάσεις σε αυτά τα ζητήματα, το πεδίο εφαρμογής της περιορίζεται στις δομές της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής.
Οι αναφορές στα σχετικά με την Υπηρεσία Ασύλου χρειάζονται επικαιροποίηση. Υπάρχει σύγχυση ως προς τα ζητήματα Πρώτης Υποδοχής, Ασύλου (παλαιά και νέα διαδικασία) και υποδοχή αιτούντων ως προς το τι έχει επιτευχθεί, στα προβλήματα και τις λύσεις.
• Σελ. 155: Ανεπαρκέστατη αναφορά στο νομοθετικό πλαίσιο για τα ζητήματα του ασύλου.
• Σελ. 187: Σύμβαση των Δικαιωμάτων Ατόμων με Αναπηρία: δεν υπάρχει καμία δέσμευση ως προς τη λειτουργία εθνικού οργάνου ελέγχου,  όπως αυτή επιτάσσει".

πηγή:  http://news247.gr


1.19.2014

Άδωνις: Τέρμα το τσάμπα... στην υγεία

 

πηγή: http://sismanoglio.blogspot.gr


Αφού πρώτα επικαλεστήκαν ό,τι μπορείτε να φανταστείτε για να δικαιολογήσουν τα χαράτσια στην Υγεία που σε συνεργασία με την τρόικα επέβαλαν και προσπαθούν να επιβάλουν  (ΚΛΙΚ ΕΔΩ  και ΕΔΩ) , σήμερα με τον πλέον κυνικό τόπο  αποκάλυψαν, μέσω του Γεωργιάδη, το λόγο επιβολής τους στους πολίτες.
«Ποιος σας είπε ότι στόχος των μέτρων αυτών (εννοεί το 25ευρω για εισαγωγή στα νοσοκομεία και το 1 ευρώ ανά εκτελούμενη συνταγή) ήταν η είσπραξη;
Αυτά τα μέτρα μπαίνουν για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ως έλεγχος παραδείγματός χάριν των συνταγών. Αν πληρώνεις 1 ευρώ ανά συνταγή, δεν θα πηγαίνεις να γράφεις φάρμακα για ψύλλου πήδημα, άρα θα μειωθούν οι συνταγές.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ιδεολογική μας διαφορά, όπου προφανώς θα διαφωνήσουμε.Η ιδέα που επικράτησε στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια ότι δημόσιο σημαίνει τσάμπα είναι καταστροφική. Πρέπει να την αλλάξουμε όσο μπορούμε γρηγορότερα. Αυτό οδήγησε στην απαξίωση του δημοσίου, η αίσθηση ότι αφού είναι δημόσιο, πρέπει να είναι και τσάμπα» !!!!!!!!
Αυτό θα πει κυνισμός !!!!
Λέει  δηλαδή η κυβέρνηση και ο Γεωργιάδης  σε όλους εμάς:
Βάζουμε τα χαράτσια για ιδεολογικούς λόγους!! 
Τα επιβάλλουμε για να μάθετε και να συνηθίστε να πληρώνετε στην Υγεία , στην παιδεία , τελικά παντού!
Και τα λένε,  όταν  όλα αυτά τα έχουμε  χρυσοπληρώσει ως πολίτες, εργαζόμενοι και οι ασφαλισμένοι μέσω της άγριας φορολόγησής  μας  (άμεσοι και έμμεσοι φόροι) και μέσω των εισφορών μας στα ασφαλιστικά μας  ταμεία.
Αυτά δεν τα λέει ένας τυχάρπαστος σε κάποιο καφενείο. Τα λέει ο Υπουργός Υγείας της Ελλάδας Α. Γεωργιάδης μέσα στη Βουλή, σε απάντηση  σχετικής επίκαιρης  ερώτησης του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλη Γλέζου (ΚΛΙΚ ΕΔΩ)
Διαβάστε το σχετικό απόσπασμα  :
“Πάμε στο δεύτερο, γιατί πάλι δεν έγινα αντιληπτός. Ποιος σας είπε ότι στόχος των μέτρων αυτών ήταν η είσπραξη; Σας είπα προηγουμένως ότι χώρες, όπως η Σουηδία, η Γερμανία, η Ολλανδία, η Γερμανία, η Γαλλία, χώρες δηλαδή με ανθηρότατες οικονομίες που έχουν μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα κατ’ αναλογίαν του ενός δισεκατομμυρίου του δικού μας το 2013, έχουν παρόμοια μέτρα. Έχουν και συμμετοχή του ασθενούς στην ημερήσια νοσηλεία, όπως ήταν το 25ευρω, έχουν και συμμετοχή του ασθενούς στα φάρμακα στη συνταγή.
 Αυτά τα μέτρα μπαίνουν για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ως έλεγχος παραδείγματός χάριν των συνταγών. Αν πληρώνεις 1 ευρώ ανά συνταγή, δεν θα πηγαίνεις να γράφεις φάρμακα για ψύλλου πήδημα, άρα θα μειωθούν οι συνταγές.
Ο δεύτερος λόγος είναι η ιδεολογική μας διαφορά, όπου προφανώς θα διαφωνήσουμε. Αυτή ήταν η διαφωνία μας με το ΠΑΣΟΚ και έτσι φτάσαμε στην απόσυρση του μέτρου των εικοσιπέντε ευρώ και στη θέσπιση των πέντε λεπτών, δηλαδή ενός φόρου ως δημοσιονομικού ισοδυνάμου.
Η ιδέα που επικράτησε στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια ότι δημόσιο σημαίνει τσάμπα είναι καταστροφική. Πρέπει να την αλλάξουμε όσο μπορούμε γρηγορότερα. Αυτό οδήγησε στην απαξίωση του δημοσίου, η αίσθηση ότι αφού είναι δημόσιο, πρέπει να είναι και τσάμπα. Δεν είναι έτσι και δεν είναι πουθενά στον κόσμο έτσι.
Σας δίνω ένα παράδειγμα έξω από την υγεία για να το καταλάβετε. Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δίνει τσάμπα τα βιβλία στους μαθητές στα σχολεία, για να τα βλέπουμε στο τέλος κάθε έτους να τα καίνε, επειδή δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά κοστίζουν λεφτά και ότι για αυτά τα λεφτά κάποιοι έχουν δανειστεί και από κάποιους έχουν κοπεί συντάξεις.
Άρα, τα μέτρα αυτά –για να το κλείσω- δεν έχουν ως στόχο την είσπραξη των 110 εκατομμυρίων. Δεν λείπουν από το σύστημα 110 εκατομμύρια. Λείπουν απείρως περισσότερα. Αυτά που λείπουν από το σύστημα -που είναι δισεκατομμύρια- τα πληρώνει ο ελληνικός λαός, τιμώντας και το άρθρο του Συντάγματος που αναφέρατε. Πέρυσι –ας πούμε- επειδή ο ΕΟΠΥΥ δεν μπορούσε να πληρώσει περίπου 900 εκατομμύρια στα δημόσια νοσοκομεία και άρα θα έπρεπε τα δημόσια νοσοκομεία να κλείσουν, ήρθε δια του Προϋπολογισμού το ελληνικό δημόσιο και έδωσε 900 εκατομμύρια παραπάνω».
Όμορφος κόσμος . Καπιταλιστικός!
Και καθόμαστε και τους βλέπουμε ακόμη.. και δεν τους παίρνουμε στο κυνήγι!
- Αναδημοσίευση από τη σελίδα της Αγωνιστικής Παρέμβασης Νοσοκομείου Πρέβεζας

Το τέλος της δημόσιας υγείας







Του Λεωνίδα Βατικιώτη *
ygeionomikoi.gr
Το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της δημόσιας υγείας επιχειρεί να βάλει η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ τους επόμενους μήνες οδηγώντας σε παροξυσμό την κρίση στην οποία παραδέρνει η δημόσια υγεία τα τελευταία χρόνια. Μια κρίση που είναι άμεσο αποτέλεσμα της επιλογής όλων των ελληνικών κυβερνήσεων να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τους πιστωτές, αποπληρώνοντας κανονικά το δημόσιο χρέος, ενώ ο λογαριασμός μεταβιβάζεται στους άνεργους και τους ανασφάλιστους, στα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας.
Η δημόσια υγεία το επόμενο διάστημα, από το φθινόπωρο του 2013 μέχρι και το 2014, θα μετατραπεί στο αμορτισέρ που θα απορροφήσει όλους τους κραδασμούς που θα δημιουργήσει η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους κι η επικείμενη αναδιάρθρωσή του. Η κυβέρνηση επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και κρύβει μια σκληρή πραγματικότητα: ότι το 2014 πλάι στα 6,15 δισ. ευρώ που θα δοθούν για τόκους (ποσό που αντιστοιχεί στο 1/3 των χρημάτων που θα δοθούν για μισθούς και συντάξεις) θα πρέπει να καταβληθούν 28 δισ. για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ποσό σχεδόν διπλάσιο απ’ ότι προβλέπεται για φέτος και τα επόμενα χρόνια, που δείχνει ότι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους δεν ήταν μόνο κοινωνικά επιζήμια αλλά και υπόδειγμα προχειρότητας. Κοινώς για τα πανηγύρια.
Γι’ αυτόν το λόγο το 2014 θα γίνει νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, η τέταρτη στη σειρά, με το σενάριο που κερδίζει αυτή τη φορά έδαφος να θέλει την επιμήκυνση της αποπληρωμής των ποσών που λήγουν και μαζί φυσικά νέο δάνειο. Για να δεχτούν όμως οι «εταίροι» θα απαιτήσουν νέο Μνημόνιο. Ο Μάριο Ντράγκι διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το έχει θέσει καθαρά: δεν υπάρχει νέο δάνειο χωρίς νέο μνημόνιο! Κι αυτή τη φορά θα είναι η δημόσια υγεία που θα βρεθεί στην κλίνη του Προκρούστη, κατά διαταγή των πιστωτών, της κυβέρνησης και πλήθος ιδιωτών που περιμένουν την διάλυση της δημόσιας υγείας για να κερδοσκοπήσουν. Είναι αυτοί προφανώς που αντιμετωπίζουν την κρίση ως ευκαιρία για να θυμηθούμε και μια αγαπημένη ρήση των νεοφιλελεύθερων.
Άμεσα, από πέντε κατευθύνσεις πιέζεται και απειλείται η δημόσια υγεία: Την οικονομική κρίση που αυξάνει στο έπακρο τις ανάγκες του πληθυσμού για δωρεάν υπηρεσίες υγείας, την εμπορευματοποίηση των παρεχόμενων υπηρεσιών, την μείωση των κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό, τις απολύσεις μέσω των διαθεσιμοτήτων και την επέλαση των ιδιωτών.
Η φτώχεια φέρνει …αρρώστιες
Ας φανταστούμε ένα κράτος που σε μια περίοδο κατά την οποία παρατηρείται υψηλός κίνδυνος πυρκαγιών, τους καλοκαιρινούς μήνες, αποφασίζει να μειώσει το προσωπικό της πυροσβεστικής. Ή ένα άλλο που αποφασίζει να βγάλει την τροχαία στους δρόμους τις μέρες και ώρες χαμηλής κυκλοφορίας και να διατάξει την επιστροφή της στα γραφεία τις ώρες αιχμής και τις μέρες μεγάλης εξόδου. Αυτή είναι ακριβώς η περίπτωση των κρατών που στο μέσο της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης αποφασίζουν να κλείσουν τις πόρτες των νοσοκομείων. Είναι ακριβώς η περίοδος που αυξάνονται κατακόρυφα οι ανάγκες του πληθυσμού για περίθαλψη. Τότε είναι που πρέπει το κράτος να χαλαρώσει τα κριτήρια για την παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Στην Ελλάδα – και όχι μόνο δυστυχώς – συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ως αποτέλεσμα η κρίση αποκτά νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Μετατρέπεται σεγενοκτονία.
Αξίζει λοιπόν να δούμε τις επιπτώσεις που έχει στην υγεία η κατρακύλα των συντάξεων και του βασικού μισθού (που έχει οδηγηθεί στα 586,08 ευρώ για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και στα 510,95 ευρώ για τους νέους κάτω των 25) κι η κατακόρυφη αύξηση των φόρων, που επιβλήθηκαν μέσω των Μνημονίων.
«Ένα φαινόμενο καθημερινό, και σ’ αυτό κυριολεκτώ, είναι το εξής: έρχονται ασθενείς με χρόνιες παθήσεις να τους γράψω φάρμακα. Βλέπω στο βιβλιάριο πως αν και την προηγούμενη φορά τους είχα γράψει μια 3μηνη συνταγή, έχουν περάσει 5 ακόμη και 6 μήνες από το τελευταίο ραντεβού. Μα καλά, τους ρωτάω, αυτούς τους 2 ή 3 μήνες, ανάλογα με την περίπτωση, τι παίρνεις; Τρεις είναι οι απαντήσεις που μου δίνουν συνήθως. Η πρώτη είναι πως “για λόγους οικονομίας αντί για 1 χάπι παίρνω το μισό…” Η δεύτερη απάντηση ότι “παίρνω φάρμακα από συγγενή ή γείτονα που του περισσεύουν”. Κι η τρίτη απάντηση είναι πως “τα έχω κόψει τελείως”. Αυτές οι περιπτώσεις αντιπροσωπεύουν το 40% των ασθενών που εξετάζουμε καθημερινά. Ποιό είναι το αποτέλεσμα; Απορρύθμιση για παράδειγμα της υπέρτασης κι αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε γιατί ελέγχεται εύκολα, είναι μετρήσιμο μέγεθος». Με αυτά τα λόγια μιας περιέγραψε την κατάσταση στις μονάδες παροχής πρωτοβάθμιας περίθαλψης ο Γιώργος Βήχας, γιατρός καρδιολόγος του ΕΟΠΥΥ στον Άγιο Δημήτρη.
Συνταξιούχοι δεν έχουν ούτε για τα φάρμακα!
Και συνεχίζει: «Μια άλλη πολύ συχνή περίπτωση είναι άνθρωποι που τους γνωρίζω χρόνια να έρχονται για ραντεβού, να τους γράφω συνταγή και να με ρωτούν για πόσο ισχύει. Οι ίδιοι άνθρωποι έρχονται μετά από λίγο καιρό και μου ζητούν να αλλάξω ημερομηνία στη συνταγή γιατί δεν είχαν χρήματα να πάρουν τα φάρμακα. Περιττό να πούμε πως αυτό το διάστημα διέκοψαν την αγωγή, επιβαρύνοντας την υγεία τους. Η κατάσταση είναι τόσο δραματική που πρόσφατα συνάδελφος γιατρός έβγαλε από την τσέπη του χρήματα κι έδωσε σε μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας που έχει τον άνδρα της κατάκοιτο κι αδυνατούσε να πληρώσει ακόμη κι αυτή την συμμετοχή. Η γυναίκα τότε έβαλε τα κλάματα. Τέτοια περιστατικά που αδυνατούν να πληρώσουν για την αγορά φαρμάκων αυξάνονται όσο περνάει ο καιρός. Παράπλευρη απώλεια του πλήγματος που έχει δεχτεί η δημόσια υγεία σχετίζεται με την υποβάθμιση στα όρια της εξαφάνισης της προληπτικής ιατρικής», συνεχίζει ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας.
«Το πρόβλημα μάλιστα εδώ δεν απορρέει από το κόστος, που αν μιλάμε για ένα τσεκ-απ αίματος ανέρχεται σε 10 ευρώ. Όταν συστήνω προληπτικές εξετάσεις η απάντηση που τις περισσότερες φορές εισπράττω είναι: “ποιός ασχολείται τώρα με αυτά γιατρέ;”. Καταλαβαίνετε πως η ψυχολογική επιβάρυνση των πολιτών τούς έχει οδηγήσει στην παραίτηση και την αδιαφορία για την κατάσταση της υγείας τους. Η πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση των περισσότερων ανθρώπων έχει οδηγήσει και στο εξής, φαινομενικά μόνο, παράδοξο: Οι ίδιοι άνθρωποι, περιπτώσεις για παράδειγμα με στεφανιαία νόσο, με τα ίδια φάρμακα που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, να διαμαρτύρονται ότι νιώθουν έντονους πόνους και πριν τους ρωτήσω για τις συνθήκες του περιβάλλοντος, που από εμπειρία ξέρω ότι επιβαρύνουν την υγεία, αρχίζουν και μου λένε: “τι να κάνω με δύο άνεργα παιδιά που δεν έχω να τα συντηρήσω;”, ή “δεν μπορώ να πληρώσω τα χαράτσια κι είμαι σε απόγνωση”, κ.λπ., κ.λπ.»
Υπάρχει όμως κι άλλη, ακόμη πιο δραματική συνέπεια της οικονομικής κρίσης που αφορά τη δημιουργία μιας συνεχώς αυξανόμενης στρατιάς ανασφάλιστων, η οποία πλέον υπολογίζεται σε 3,5 εκ. πολίτες. Πρόκειται για άμεσο αποτέλεσμα της αύξησης της ανεργίας (που πλέον πλήττει το 27% του εργατικού δυναμικού ή 1,4 εκ. άτομα) κι επίσης της απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, καθώς συνεχώς αυξάνεται το μερίδιο των εργαζομένων που απασχολούνται σε καθεστώς μαύρης (αδήλωτης) και ανασφάλιστης εργασίας. Με βάση τις εκτιμήσεις του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας το ποσοστό της ανασφάλιστης εργασίας από 25% το 2010 και 30% το 2011, πλέον ανέρχεται στο 38,4%! Οι ανασφάλιστοι επομένως αυξάνονται με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό ακόμη κι από τους ανέργους. Ευγενική προσφορά κι αυτή της Τρόικας στην εργοδοσία στο όνομα της μείωσης του εργατικού κόστους.
Απέναντι σε αυτή την δραματική κατάσταση η απόφαση του υπουργείου Υγείας για τα κλειστά ενοποιημένα νοσηλεία, που εμφανίστηκε αρχικά σαν μια προσπάθεια νοικοκυρέματος, και στην πράξη σημαίνει ότι πρέπει να πληρώνεις στα νοσοκομεία αν δεν έχεις κοινωνική ασφάλιση να σε καλύψει, διαφορετικά ο λογαριασμός πηγαίνει στην εφορία, λειτούργησε σαν το λάδι στη φωτιά. Ποιός ανασφάλιστος (που σχεδόν πάντα σημαίνει άνεργος και φτωχός) θα μπει για εγχείρηση όταν ξέρει πως η αποπληρωμή της θα σημάνει αργά ή γρήγορα την κατάσχεσή του σπιτιού του; Η ενεργοποίηση των σχετικών διαδικασιών κατάσχεσης σπιτιού σε δύο μάλιστα περιπτώσεις από το νοσοκομείο του Άγιου Ανδρέα στην Πάτρα επιβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται για μια θεωρητική ούτε καν μακρινή απειλή.
«Το θέμα είναι λογιστικό»!
«Στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο του Ελληνικού αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, επί της ουσίας, είναι το πρόβλημα της ανεργίας και των ανασφάλιστων», δηλώνει στο Nexus η Κατερίνα Παπαγκίκα, γιατρός εθελόντρια του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού, που είναι το πρώτο που φτιάχτηκε δίνοντας το έναυσμα για να δημιουργηθεί μια μακρά αλυσίδα αντίστοιχων μονάδων που στηρίζονται στην εθελοντική προσφορά γιατρών που τιμούν τις σπουδές και τον ρόλο τους.
Συνολικά, όπως αναφέρθηκε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν τα κοινωνικά ιατρεία την Δευτέρα 14 Οκτώβρη, εκτιμάται ότι σε όλη την Ελλάδα παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε αντίστοιχα ιατρεία 179 γιατροί, 44 οδοντίατροι, 35 φαρμακοποιοί και 247 πολίτες που φέρνουν σε πέρας διοικητικές εργασίες, όλοι εθελοντικά. Οι επισκέψεις δε που έχουν δεχτεί ξεπερνούν τις 20.300, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία τους είναι Έλληνες κι όχι μετανάστες, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στην αρχή.
«Ο τυπικός ασθενής που μας επισκέπτεται είναι πρώην ασφαλισμένος του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών, του πρώην ΤΕΒΕ, που μπορεί να ήταν καταστηματάρχης, μηχανικός, λογιστής, αλλά και απλός εργαζόμενος που δούλευε με μπλοκάκι και ξαφνικά βρέθηκε άνεργος», συνεχίζει η Κατερίνα Παπαγκίκα. «Θυμάμαι για παράδειγμα ένα νέο άνθρωπο 24 ετών που δούλευε στη Νεοσέτ επί τρία χρόνια κι απολύθηκε, οπότε έληξε κι η ασφάλισή του, στον οποίο έχει διαγνωσθεί επιθετικό λέμφωμα, υψηλής κακοήθειας. Οι αναγκαίες εξετάσεις του (δύο αξονικές και δείκτες) στοιχίζουν 500 ευρώ το χρόνο. Απλώς δεν της κάνει, γιατί δεν έχει χρήματα. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με άπειρες περιπτώσεις ασθενών για τους οποίους η εμπορευματοποίηση της υγείας σημαίνει θάνατος. Μας είχε επισκεφθεί το Πάσχα ένας ασθενής με ανεύρυσμα 7 εκατοστών ο οποίος έπρεπε να χειρουργηθεί …χθες. Η εγχείριση όμως στοιχίζει 7.000 ευρώ. Ξέρετε τι μας απάντησε; “Αν πρέπει να χρεώσω τα παιδιά μου, προτιμώ να πεθάνω”. Θυμάμαι πολύ έντονα μια άλλη περίπτωση 54χρονου ανασφάλιστου που ήρθε στο Κοινωνικό Ιατρείο του Ελληνικού ο οποίος είχε καρκίνο στην ουροδόχο κύστη και τώρα παρουσίαζε σκιές στο συκώτι. Η διερεύνηση απαιτούσε παρακέντηση ύπατος που κοστίζει 700 ευρώ. Ο άνθρωπος ήταν άνεργος και δεν είχε τόσα λεφτά. Τότε ένας γιατρός απευθύνθηκε στο υπουργείο για να ζητήσει έγκριση ώστε να γίνει η εξέταση δωρεάν και ξέρετε ποιά ήταν η απάντηση;“Το θέμα είναι λογιστικό”!!!Η κατάσταση είναι τραγική στους καρκινοπαθείς όπου κάθε κύκλος θεραπείας που χορηγείται 4-6 φορές και συνήθως διαρκεί 3 εβδομάδες μπορεί να στοιχίζει ακόμη και 20.000 ευρώ. Αυτοί οι άνθρωποι όταν είναι ανασφάλιστοι και άνεργοι, που βρίσκονται ήδη σε δεινή κοινωνική θέση, συνειδητά επιλέγουν να αφεθούν και να πεθάνουν επειδή ξέρουν ότι η πάθησή τους συνοδεύεται από υψηλό κίνδυνο και στην περίπτωση που επέλθει το μοιραίο δεν θέλουν να αφήσουν χρέη στις οικογένειές τους. Μιλάμε επομένως για κοινωνική γενοκτονία, καθώς τα πιο ανήμπορα μέλη της κοινωνίας, αυτοί που βιώνουν με τον πιο δραματικό τρόπο την οικονομική κρίση οδηγούνται συνειδητά και σχεδιασμένα στονΚαιάδα».
Η πρόθεση της κυβέρνησης να ρίξει στον Καιάδα την πλειοψηφία του πληθυσμού αποτυπώνεται ανάγλυφα και στα μεγέθη του προσχεδίου του κρατικού προϋπολογισμού για το 2014, που δόθηκε στην δημοσιότητα στις αρχές του Οκτωβρίου. Εκεί φαίνεται καθαρά η κάθετη μείωση των κονδυλίων που θα δοθούν τον επόμενο χρόνο για την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων και της κοινωνικής προστασίας. Σε σχέση με το 2012 η μείωση ανέρχεται σε 22,5% (13,3 δισ. το 2014 από 17,1 το 2012)! Μια απλή αντιπαραβολή δε με τον εκτροχιασμό του δημόσιου χρέους (δεν μιλάμε πλέον για αύξηση) τα ίδια χρόνια δείχνει πεντακάθαρα ποιός πληρώνει τους πιστωτές.
ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (σε εκ. ευρώ)
                                                                 2012                  2013            2014
Κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη           17.134              15.369         13.271
Δημόσιο χρέος                                         303.925            321.000       319.400
Δημόσιο χρέος % του ΑΕΠ                       156,9%             175,5%       174,5%
Πηγή: Προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού, Οκτώβριος 2013
Στο πλαίσιο αυτής της μείωσης εντάσσεται η κατάργηση νοσοκομειακών μονάδων κι οι απολύσεις που ανακοινώθηκαν πρόσφατα υπό τον εύσχημο τίτλο της αναδιοργάνωσης των νοσοκομείων και της διαθεσιμότητας του προσωπικού. Ειδικότερα οι απολύσεις αφορούν 1.835 άτομα, ενώ στο στόχαστρο μπήκαν 12 νοσοκομεία που επλήγησαν λίγο ή πολύ από τις διαθεσιμότητες. Συγκεκριμένα πρόκειται για τα εξής: Πολυκλινική, Σισμανόγλειο, Φλέμινγκ, Κωνσταντοπούλειο, Σπηλιοπούλειο, Ινστιτούτο Έρευνας Νοσημάτων Θώρακος, Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής, Νοσοκομείο Πατησίων (που έβαλε λουκέτο), Ψυχιατρικό Θεσσαλονίκης, Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης, Αφροδισίων Νοσημάτων Θεσσαλονίκης και Παναγία Θεσσαλονίκης.
Αποτέλεσμα αυτών των “ξαφνικών θανάτων” θα είναι να μείνει μόνο η Αττική με 600 λιγότερες κλίνες, που σημαίνει ότι τα εναπομείναντα νοσοκομεία τους επόμενους μήνες θα γεμίσουν ράντσα. Αυτές οι απολύσεις μαζί κι όποιες άλλες ανακοινωθούν για να μεγαλώσει το δημοσιονομικό πλεόνασμα και να πληρωθούν οι τοκογλύφοι θα οξύνει το πρόβλημα των ελλείψεων σε προσωπικό που ήδη αντιμετωπίζουν τα νοσοκομεία κι ανέρχονται σε 34.000, ενώ για γιατρούς οι ελλείψεις ξεπερνούν τις 6.500.
Η εικόνα μιαςάκρως ταξικής υγείαςσυμπληρώνεται με το εισιτήριο των 25 ευρώ που θα επιβληθεί στα νοσοκομεία από την 1η Ιανουαρίου 2014 με βάση νόμο που είχε ψηφιστεί το Νοέμβριο του 2012. Ευθύνη επομένως φέρει κι η ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο λαλίστατος υπουργός Υγείας προσπάθησε να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις που δημιουργεί η πολιτική του με τα voucher υγείας που ανακοίνωσε, τα οποία υποτίθεται ότι διευκολύνουν την πρόσβαση στην υγεία των ανασφάλιστων. «Τα voucher του υπουργείου Υγείας τα οποία εμφάνισαν ως μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης στην υγεία αποτελούν επικοινωνιακό πυροτέχνημα για δύο κυρίως λόγους. Αρχικά γιατί αφορά μόνο 200.000 άτομα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι αφορούν 3-4 επισκέψεις τον χρόνο κι ορισμένα φθηνά τσεκ – απ. Δεν περιλαμβάνουν για παράδειγμα μαγνητικές ή αξονικές τομογραφίες που είναι ακριβές. Δεν λέω ότι πρόκειται για ένα μέτρο αδιάφορο, εδώ που έχουμε φτάσει. Αλλά ας το κάνουν χωρίς τυμπανοκρουσίες γιατί οι ελπίδες που δημιουργούν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα», μας δήλωσε για το θέμα ο Γιώργος Βήχας.
Χαρακτηριστικό επίσης στοιχείο για την αναποτελεσματικότητα του μέτρου είναι ότι ακόμη κι αν μιας έγκυος αποδειχθεί τυχερή και καταφέρει να αποκτήσει το πολυπόθητο voucher θα δικαιούται 3 ή 4 επισκέψεις, αλλά για να γεννήσει θα πρέπει να πληρώσει 1.000 ευρώ, ενώ θα πληρώσει από την τσέπη της και τα προγεννητικά τεστ.
Η χαρά των ιδιωτών
Η αλήθεια είναι πως το σχέδιο κυβέρνησης και Τρόικας για την διάλυση της δημόσιας υγείας (όπως εκφράζεται άμεσα από τον στόχο της κατάργησης 10.000 από τα 34.000 νοσοκομειακά κρεβάτια) και την εμπορευματοποίηση αυτής που θα απομείνειδεν έχει μόνο χαμένους. Ήδη το εξόχως προβληματικό και ελλειμματικό κράτος πρόνοιας της Ελλάδας είχε προκαλέσει μια τεράστια μεταφορά πόρων σε ιδιώτες που κερδοσκοπούν στο χώρο της υγείας, σε βάρος και των πολιτών (ασφαλισμένων κι ανασφάλιστων) και του κράτους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ η Ελλάδα είναι ήδη η χώρα με τις υψηλότερες κατά κεφαλήν ιδιωτικές δαπάνες υγείας σε σχέση με το εισόδημα των πολιτών. Έτσι το 2011 η ιδιωτική δαπάνη υγείας ανερχόταν στο 34% της συνολικής, που έφτασε τα 18,8 δισ. ευρώ. Πολύ εύκολα υπ’ αυτό το πρίσμα ερμηνεύεται η αύξηση πωλήσεων και κερδών που κατέγραψε ο κλάδος υπηρεσιών υγείας το 2012, σύμφωνα με έρευνα της Hellastat που ανέλυσε οικονομικές καταστάσεις 83 επιχειρήσεων.
Ο τζίρος των συγκεκριμένων επιχειρήσεων το 2012 ανήλθε σε 1,3 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση της τάξης του 7,8%. Τα δε κέρδη τους αυξήθηκαν κατά 2,5 φορές (από 79,6 εκ. ευρώ το 201 σε 203 εκ.)! Να γιατί ήδη αντιπρόσωποι γερμανικού κολοσσού αλωνίζουν σε συγκεκριμένα μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας, αλιεύοντας πληροφορίες για τα οικονομικά, την «πελατεία» και τις δυνατότητές τους, χωρίς να κρύβουν την πρόθεση εξαγοράς συγκεκριμένων μονάδων…
Πίσω από την εποχή των «παχιών αγελάδων» που απολαμβάνει ο ιδιωτικός τομέας της υγείας εύκολα διακρίνεται το ζεστό χρήμα που παρέχει το ασφαλιστικό σύστημα, προκαλώντας αιμορραγία στα οικονομικά του. «Τρόικα και κυβέρνηση παρά τα όσα διακηρύσσουν αφήνουν άθικτες τις εστίες σπατάλης του δημόσιου χρήματος, όταν πρόκειται να επωφεληθούν τα μεγάλα συμφέροντα. Αναφέρομαι για παράδειγμα στις παρακλινικές εξετάσεις που γίνονται σε ιδιωτικά κέντρα υγείας. Τεράστια σπατάλη! Γιατί δεν εξοπλίζουν τα υποκαταστήματα του ΕΟΠΥΥ με τα απαραίτητα μηχανήματα για να γίνονται αυτές οι εξετάσεις γρήγορα και φθηνά και να μπορούμε εμείς να παρέχουμε ολοκληρωμένη πρωτοβάθμια φροντίδα όπως θέλουμε; Στον Άγιο Δημήτρη είμαστε πέντε καρδιολόγοι. Γιατί δεν μας έχουν εξοπλίσει με μηχανήματα για να κάνουμε τεστ κοπώσεως και υπέρηχους καρδιάς; Όσο δεν γίνεται αυτό κι αδυνατούμε να διαγνώσουμε για παράδειγμα αν κάποιος που έρχεται από ατύχημα έχει υποστεί κάταγμα ή όχι τότε ποτέ δεν πρόκειται να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία. Θα τους στέλνουμε εκεί, με ευθύνη όμως του υπουργείου», ήταν τα λόγια του καρδιολόγου Γιώργου Βήχα.
Εν κατακλείδει η κήρυξη στάσης πληρωμών στους πιστωτές κι άμεσα η αποσύνδεση της υγειονομικής κάλυψης των πολιτών από την ασφαλιστική ικανότητα είναι θέμα ζωής και θανάτου. Είναι αυστηρή προϋπόθεση για να ξαναγίνει η υγεία αναφαίρετο κοινωνικό δικαίωμα που πρέπει να παρέχεται σε όλους ανεξαρτήτως της οικονομικής τους κατάστασης, όπως προβλέπει το σύνταγμα, κι όχι προνόμιο των λίγων, σαν να πρόκειται για ένα αυτοκίνητο πολυτελείας ή ένα εξωτικό ταξίδι. Η μη πληρωμή του δημόσιου χρέους είναι όρος για να μπει ένα τέρμα στο δράμα που ζουν εκατομμύρια ανασφάλιστοι άνθρωποι κάθε μέρα…
Αναδημοσίευση από τη σελίδα του Λεωνίδα Βατικιώτη
 

Ποιοι φεύγουν από το Δημόσιο το 2014

Ολοκληρώθηκε ο κυβερνητικός σχεδιασμός για την έξοδο 11.400 εργαζομένων από το Δημόσιο εντός του 2014. Το πλάνο θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την τρόικα στο τέλος του μηνός, οπότε αναμένεται η έλευσή της. Η αποσυμφόρηση θα υλοποιηθεί με καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών αλλά και απομάκρυνση προσωπικού.

Από καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών του Δημοσίου αλλά και απομακρύνσεις υπαλλήλων που θα έχουν τεθεί ή πρόκειται να τεθούν σε διαθεσιμότητα και θα ολοκληρώνουν την 8μηνη παραμονή τους στο ιδιότυπο καθεστώς χωρίς να καταφέρουν να μετακινηθούν θα πραγματοποιηθούν οι 11.400 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων το 2014 που προβλέπονται από το Μνημόνιο.
Ο τελικός σχεδιασμός έχει την έγκριση του Μεγάρου Μαξίμου και έχει προέλθει από τη συνεργασία όλων των μελών του υπουργικού συμβουλίου, ενώ ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης θα διαπραγματευτεί με την τρόικα στα τέλη Ιανουαρίου που αναμένεται να έρθει στην Αθήνα, καθώς το σχέδιο τελεί υπό την έγκριση των δανειστών.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους», ενδέχεται να ξεπεραστεί το εμπόδιο των τριμηνιαίων στόχων που έχουν τεθεί στις υποχρεωτικές απομακρύνσεις εάν τελικώς επιτευχθεί ο τελικός στόχος των 15.000 απολύσεων που έχει τεθεί για τη διετία 2013-1014.
Για το 2013 η ελληνική κυβέρνηση θα παρουσιάσει τις 3.635 απολύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί έναντι του στόχου των 4.000 υποχρεωτικών απομακρύνσεων, αναμένοντας να «σφραγιστεί» η επίτευξη του στόχου με την επισήμανση ότι το 2014 θα ολοκληρωθούν οι 15.000 απομακρύνσεις για τη διετία 2013-2014 που αποτελούν μνημονιακή δέσμευση.
Συγκεκριμένα το 2013 απομακρύνθηκαν 2.500 υπάλληλοι με το κλείσιμο της ΕΡΤ, 700 εργαζόμενοι στο Δημόσιο λόγω ανικανότητας για ιατρικούς λόγους ύστερα από γνωμοδότηση των υγειονομικών επιτροπών, 300 επίορκοι υπάλληλοι με τελεσίδικες αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων και αναμένεται να απομακρυνθούν επίσης 135 υπάλληλοι από την κατάργηση των 21 φορέων που παρουσιάζονται στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης το οποίο έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.
Ο κυβερνητικός σχεδιασμός προβλέπει για το 2014 ότι θα απομακρυνθούν 6.000 υπάλληλοι από τους 25.000 που έχουν τεθεί ή θα τεθούν σε διαθεσιμότητα και 5.400 εργαζόμενοι στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα που θα προέλθουν από διάφορες κατηγορίες.
Πιο συγκεκριμένα, ο κυβερνητικός σχεδιασμός για τις 11.400 απολύσεις του 2014 προβλέπει την απομάκρυνση:
  • 500 επίορκων που εκτιμάται ότι θα απομακρυνθούν με τελεσίδικες αποφάσεις με βάση τις υποθέσεις που εξετάζουν τα πειθαρχικά συμβούλια μετά την επιτάχυνση των διαδικασιών που επιβλήθηκε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου.
  • 1.000 εργαζομένων στο Δημόσιο οι οποίοι υπολογίζεται ότι θα απομακρυνθούν λόγω ανικανότητας ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων υγειονομικών επιτροπών. Το 2013 απομακρύνθηκαν 700 υπάλληλοι λόγω ψυχικής ή σωματικής ανικανότητας να υπηρετήσουν στις θέσεις για τις οποίες είχαν προσληφθεί.
  • Σε αυτούς περιλαμβάνονται 250 ένστολοι και 200 εκπαιδευτικοί που παραπέμφθηκαν από τους προϊσταμένους τους στις υγειονομικές επιτροπές, οι οποίες αποφάσισαν την οριστική απομάκρυνσή τους λόγω ανικανότητας να υπηρετήσουν στις θέσεις τους καθώς και αδυναμίας να μεταταχθούν σε άλλες θέσεις.
  • 1.500 υπάλληλοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που θα χαρακτηριστούν πλεονάζοντες λόγω κατάργησης ή συγχώνευσης νομικών προσώπων και μείωσης των δομών σε ΔΕΚΟ και δημοτικές επιχειρήσεις.
  • 2.400 γιατροί από τον ΕΟΠΥΥ οι οποίοι υπολογίζεται ότι δεν θα αποδεχτούν την επιλογή να εργαστούν στον ασφαλιστικό φορέα και θα αποχωρήσουν διαλέγοντας την εξωτερική συνεργασία με τον οργανισμό.
  • Οι 6.000 απομακρύνσεις υπαλλήλων που έχουν τεθεί ή θα τεθούν σε διαθεσιμότητα και θα ολοκληρώσουν το 8μηνο που προβλέπει ο νόμος χωρίς να έχουν καταφέρει να τοποθετηθούν σε άλλη θέση θα πραγματοποιηθούν:
  • Στις 22 Μαρτίου 2014, οπότε και αναμένεται να απομακρυνθούν 2.000 μόνιμοι υπάλληλοι που είναι σε διαθεσιμότητα από τον Ιούνιο του 2013. Θα είναι οι πρώτες απολύσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων ύστερα από 103 χρόνια από τη θεσμοθέτηση της μονιμότητας επί Ελευθερίου Βενιζέλου που ψηφίστηκε το 1911. θα συμπεριληφθούν 1.600 σχολικοί φύλακες και 400 εκπαιδευτικοί.
  • Από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 2014, οπότε θα απομακρυνθούν 3.000 υπάλληλοι από όλα τα υπουργεία που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2013 (500 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, 120 δημοτικοί αστυνομικοί, 650 διοικητικοί υπάλληλοι πανεπιστημίων, 1.730 υπάλληλοι υπουργείων διαφόρων ειδικοτήτων).
  • Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2014 που αναμένεται να απολυθούν 1.000 υπάλληλοι από τον ΕΟΠΥΥ και τους δήμους οι οποίοι θα τεθούν σε διαθεσιμότητα μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου.
Η ΤΡΟΪΚΑ ΘΑ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Ο τελικός σχεδιασμός έχει την έγκριση του Μεγάρου Μαξίμου και έχει προέλθει από τη συνεργασία όλων των μελών του υπουργικού συμβουλίου, ενώ ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης θα διαπραγματευτεί με την τρόικα στα τέλη Ιανουαρίου που αναμένεται να έρθει στην Αθήνα, καθώς το σχέδιο τελεί υπό την έγκριση των δανειστών.
ΝΙΚΟΣ Β. ΤΣΙΤΣΑΣ
ΕΘΝΟΣ
 

1.15.2014

Η Υγεία στις μέρες της χολέρας (επί δικομματικής)



Η Υγεία στις μέρες της χολέρας (επί δικομματικής)

Άρθρο του Βασίλη Κωστάρα*, πηγή: www.enet.gr

Τα τελευταία χρόνια είναι φανερό ότι ζούμε την πιο βάρβαρη παγκόσμια επιδρομή του κεφαλαίου υπέρ των πλουσίων. Διανύουμε ίσως την πιο άγρια μορφή καπιταλισμού της νεότερης ιστορίας της ανθρωπότητας. Η ειδική μορφή που πήρε η καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα, η κρίση χρέους, έχει γίνει ο μοχλός κατεδάφισης όλων των κοινωνικών κατακτήσεων του αιώνα που πέρασε.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 3,5 εκατομμύρια Ελληνες πολίτες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η ανεργία βρίσκεται στο 30% και το ποσοστό των νέων ανέργων ξεπερνά το 60%. Εκατοντάδες είναι οι επιχειρήσεις που κλείνουν. Τεράστιος είναι ο αριθμός των απολυόμενων και των ανασφάλιστων συνανθρώπων μας. Χιλιάδες είναι τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και οι αυτοκτονίες υπερβαίνουν τις 3.500. Κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα που κατακτήθηκαν στο διάβα δεκαετιών κατακρημνίζονται το ένα μετά το άλλο και οι κοινωνικές ανισότητες μεγεθύνονται.

Στον τομέα της Υγείας, οι επιπτώσεις της κρίσης αυτής είναι τραγικές. Με την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο ακόμη και η στοιχειώδης υγιεινή. Οπως διαπιστώνουν, εκτός από τους Ελληνες, και οι Ευρωπαίοι ειδικοί, η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά στο να χάσει τη μάχη στον κρίσιμο αυτό τομέα. Τα στοιχεία είναι δραματικά. Σύμφωνα με τον εφαρμοστικό νόμο των Μνημονίων, καταργούνται πάνω από 10.000 κλίνες μέσω των συγχωνεύσεων κλινικών τμημάτων και νοσοκομείων. Τα Κέντρα Υγείας υπολειτουργούν και τα ψυχιατρικά νοσηλευτικά ιδρύματα κινδυνεύουν να κλείσουν μέχρι το 2015. Οι δαπάνες για την Υγεία θα μειωθούν στο διάστημα των επόμενων ετών κατά 40%.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οι αμοιβές των νοσοκομειακών γιατρών και γενικότερα των υγειονομικών έχουν ακρωτηριαστεί, έχουν γίνει εξευτελιστικές. Οι προσλήψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και εργαστηριακού προσωπικού έχουν μηδενιστεί. Τα νοσοκομεία ερημώνουν αφού δεν γίνεται καν αντικατάσταση ούτε αυτών που συνταξιοδοτούνται. Εκατοντάδες νέοι γιατροί έχουν ήδη ξενιτευτεί γιατί το ελληνικό κράτος αρνείται να τους αξιοποιήσει.

Την ώρα που η κοινωνία έχει ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, αυτό διαλύεται. Δεκάδες κρεβάτια στις ΜΕΘ παραμένουν κλειστά. Ο ΕΟΠΥΥ γκρεμίζεται, καθώς τα χρέη του φτάνουν σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ. Χιλιάδες πολίτες αδυνατούν να προσφύγουν στις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Υγείας λόγω εξάντλησης των αποθεμάτων των νοικοκυριών "για την ώρα της ανάγκης". Η επείγουσα περίθαλψη υπονομεύεται συνεχώς. Το ΕΚΑΒ υπολειτουργεί και αποδυναμώνεται. Το σύστημα εφημεριών καθίσταται όλο και πιο επισφαλές. Βαθαίνει η εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Σκανδαλώδης είναι πια η πριμοδότηση της ιδιωτικής κερδοσκοπικής δραστηριότητας και η διαφθορά διαιωνίζεται.

Τα μέτρα της τρικομματικής μνημονιακής κυβέρνησης κάνουν το βάρος των δαπανών Υγείας αβάστακτο για τις άδειες πια τσέπες των "διωκόμενων" πολιτών. Εισοδηματικά κριτήρια επιβάλλονται για τη δωρεάν χορήγηση υγειονομικού υλικού ακόμα και σε τετραπληγικούς, παραπληγικούς, νεφροπαθείς, μεταμοσχευμένους και άλλους ασθενείς με σοβαρά νοσήματα.

Τα αναγκαία φάρμακα για ασθενείς με νεοπλασίες και άλλες χρόνιες σοβαρές παθήσεις είναι πλέον απλησίαστα. Επιβάλλουν 1 ευρώ για κάθε συνταγή ενώ τελευταία στιγμή πήρε πίσω το χαράτσι των 25 ευρώ για κάθε εισαγωγή στο νοσοκομείο, μέτρο που στοχοποιούσε τους φτωχούς ανθρώπους και, δυστυχώς, αύξανε τις απώλειες ανθρώπινων ζώων.

Ζούμε τη μεγαλύτερη κοινωνική καταστροφή που έχει υποστεί ο τόπος εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι τραγικές αυτές εξελίξεις σημαδεύουν πια όλο τον ευρωπαϊκό Νότο και την Ανατολική Ευρώπη και εξαπλώνονται σιγά σιγά στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και αυτό γιατί η άρχουσα τάξη της εφαρμόζει την πιο επιθετική λογική των αρπακτικών της αγοράς, δηλαδή μονόπλευρη λιτότητα στους εργαζομένους και αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. Στην Ελλάδα, η δοσοεξαρτημένη δικομματική συγκυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση χρέους με τσουνάμι αντιλαϊκών μέτρων με νέους δανεισμούς και κατοχικές μνημονιακές συμβάσεις πτώχευσης, εθνικής ταπείνωσης, λεηλασίας του εθνικού πλούτου και κοινωνικής εξαθλίωσης.

Το φαύλο σύστημα εξουσίας παραμένει διαπλεκόμενο, σπάταλο, διεφθαρμένο, αναποτελεσματικό και ανυπόληπτο. Η Ελλάδα έχει καταντήσει ο οδηγός για την οικονομική και πολιτική συντριβή της εργασίας σε όλη την Ευρώπη.

Η ζοφερή αυτή πραγματικότητα είναι επιβεβλημένο να αναστραφεί, με ενωτικούς αγώνες των εργαζομένων, ισχυροποίηση των κοινωνικών κινημάτων αντίστασης, ρήξης και ανυπακοής. Χρειάζεται να αναγεννηθεί το εργατικό κίνημα από τη βάση του και να συγκροτηθεί ένα κοινωνικό μέτωπο ριζοσπαστικών και αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, με στόχο την ανάσχεση της επίθεσης, την ανατροπή του συσχετισμού υπέρ της εργασίας. Η συμπαράταξη της Αριστεράς στην άμυνα και για την πολιτική ανατροπή του νεοφιλελεύθερου-μνημονιακού ρεβανσισμού γίνεται όλο και περισσότερο απαραίτητη στη συνείδηση όλο και ευρύτερων τμημάτων του λαού.

Η υπεράσπιση του λαού μας από την ανθρωπιστική τραγωδία που συνεπάγεται η κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από μαζικούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, με πολιτικό πρόταγμα την ανατροπή των Μνημονίων και την κυβέρνηση της συμπαραταγμένης Αριστεράς.

Υγειονομικοί και πολίτες καλούμαστε να δώσουμε μάχη υπέρ βωμών και εστιών. Είναι όρος επιβίωσης μια διαφορετική πολιτική που θα οικοδομήσει το δωρεάν, αποκλειστικά δημόσιο, αποτελεσματικό και αναβαθμισμένο Σύστημα Υγείας, που θα προασπίζει την υγεία όλων των πολιτών με έμφαση στην πρόληψη και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα.

Υπερασπιζόμαστε το ΕΣΥ, τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, τις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Απαιτούμε την κατάργηση του φαύλου κερδοσκοπικού τομέα στην Υγεία και στην Πρόνοια. Απαιτούμε κρατική φαρμακοβιομηχανία και κρατική φαρμακαποθήκη, γενναία χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας μέσα από την εξίσου γενναία φορολόγηση του πλούτου.

Να σπάσουμε τα δεσμά του επαχθούς χρέους!

Να ανατρέψουμε το νεοφιλελευθερισμό και τους πολιτικούς του υπηρέτες!

Να ανοίξουμε το δρόμο για μια κοινωνία ισότητας και δικαιοσύνης!


*Πρόεδρος Νοσοκομειακών Ιατρών Αιτωλοακαρνανίας, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Αγρινίου


1.08.2014

Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα: ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Πριν από λίγες εβδομάδες η κυβέρνηση έθεσε σε διαβούλευση το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», ένα πλάνο δράσης για την αναβάθμιση της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην χώρα. Ή τουλάχιστον αυτός θα έπρεπε να είναι ο σκοπός μιας τέτοιας φιλόδοξης προσπάθειας. Το κείμενο έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση να καλύψει κενά ετών, καθώς πρόσφατα τα δικαιώματα μπήκαν στην κυβερνητική ατζέντα ως συγκεκριμένη θεματική άσκησης πολιτικών μέσα από την σχετική ρητορική και σημειολογία. Την όποια θετική σκέψη υποδοχής του Σχεδίου έρχεται να σκιάσει ο τρόπος με τον οποίο το κείμενο δόθηκε στην δημοσιότητα: Παρουσιάστηκε από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, η οποία ωστόσο μοιάζει να είναι προσχηματική (άλλωστε έχει ήδη τυπωθεί από το Εθνικό Τυπογραφείο, ενώ τίθεται σε διαβούλευση) καθώς δεν έγινε καμία προηγούμενη συζήτηση με οργανώσεις και οργανισμούς δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ελλάδα ούτε βασίζεται, όπως θα όφειλε, στις τόσες τεκμηριωμένες εκθέσεις που αναδεικνύουν ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων στα επί μέρους πεδία των δικαιωμάτων.
Το κείμενο συνιστά στο μεγαλύτερο μέρος του συρραφή του ισχύοντος δικαίου και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων που υλοποιούνται από διάφορα υπουργεία. Παρουσιάζονται κατακερματισμένα χωρίς μεταξύ τους συσχετισμό και χωρίς κοινό στόχο. Το σχέδιο χαρακτηρίζεται από λογική απολογισμού προγράμματος και όχι πολιτικής στρατηγικής που αποσκοπεί σε κάτι ιδιαίτερα ουσιαστικό και κρίσιμο την περίοδο που διανύουμε: την προστασία των δικαιωμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τις ελλείψεις που ήδη έχουν υποδειχθεί από  διεθνείς και ελληνικούς οργανισμούς και οργανώσεις, αλλά και την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (όταν αυτό συμβαίνει, πχ στο θέμα των συνθηκών κράτησης, γίνεται εργαλειακά).

Το Σχέδιο χαρακτηρίζεται από ανισομέρεια ως προς τις διαφορετικές κατηγορίες δικαιωμάτων. Έτσι, ενώ για την δικαιοσύνη υπάρχουν λεπτομερή προγράμματα με προϋπολογισμούς (αν και χωρίς χρονοδιαγράμματα), για την μετανάστευση, τις φυλακές, κ.α. το Σχέδιο στέκεται σε γενικολογίες. Για παράδειγμα, ενώ για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα του υπερπληθυσμού στις φυλακές ως στόχος αναφέρεται η «αποτελεσματικότερη απορρόφηση κοινοτικων κονδυλίων» δεν γίνεται καμιά αναφορά στις δομικές αδυναμίες που εμποδίζουν την απορρόφηση αυτή. Παρομοίως, οι σχεδιασμοί για την κατοχύρωση του δικαιώματος στην υγεία μοιάζουν να είναι εκτός τόπου και χρόνου, την στιγμή που μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού μένει ανασφάλιστο χωρίς πρόσβαση στις δομές υγείας: το μόνο που εξετάζει το Σχέδιο είναι η ‘ελεύθερη κίνηση των ασθενών’. Επίσης, στα θέματα αλλοδαπών, αν και αναγνωρίζει ότι έγιναν παραβιάσεις δικαιωμάτων σε σχέση με τις συνθήκες κράτησης (βλ. αποφάσεις ΕΔΔΑ), οι δράσεις που προτείνει για την διαχείριση της παράτυπης μετανάστευσης (δηλ.  κυρίως την λειτουργία κέντρων κράτησης), όχι μόνο δεν καλυτερεύουν το ζήτημα αλλά είναι αυτές που το δημιουργούν (απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, μακρύς χρόνος κράτησης, κλπ). Ως προς την κτήση ιθαγένειας από παιδιά μεταναστών, το σημερινό νομικό κενό εκλαμβάνεται ότι υπηρετεί την  «ομαλότερη κοινωνική ένταξη των μεταναστών και των τέκνων τους», ενώ η αναμενόμενη τροποποίηση των ν. 3838 και 3386 εκτιμάται ότι «θα εξαλείψει το ρατσισμό και τα κοινωνικά στερεότυπα απέναντι στους μεταναστευτικούς πληθυσμούς». Μάλιστα, η αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου χορήγησης ιθαγένειας περιγράφεται ως "δράση εν εξελίξει", ενώ στην πραγματικότητα είναι "δράση στο συρτάρι". Τέλος, το Σχέδιο αναφέρει ότι «η πείνα, η έλλειψη στέγης, η μακροχρόνια φτώχεια αποτελούν προσβολή για την ανθρωπότητα και αποτελούν ουσιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,  χωρίς να υποδεικνύει κανένα απολύτως μέτρο και πολιτικές για το θεμελιώδες ζήτημα του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε ζητήματα κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων.

Επίσης διαπιστώνει κανείς σημαντικές απουσίες επί μέρους θεματικών. Για παράδειγμα, δεν γίνεται  καμία αναφορά:
       Στην ουσιαστική ενίσχυση του ρόλου και την επίλυση των προβλημάτων που έχουν παρατηρηθεί στη λειτουργία των φορέων προώθησης ισότητας (βλ. και εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη ή της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου).
        Στην θρησκευτική ελευθερία και όλες τις επί μέρους θεματικές (τζαμί και νεκροταφείο όπου ζουν μουσουλμάνοι, αποτέφρωση νεκρών, σαρία στην Θράκη, βακούφια στην Θράκη και τα Δωδεκάνησα κλπ.)
        Στα ζητήματα ενδο-οικογενειακής βίας.
     Στην επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια μετά και την έκδοση της πρόσφατης απόφασης του ΕΔΔΑ.
        Στα δικαιωμάτων που συνέχονται με την Ψυχική υγεία και τα οροθετικά άτομα.
        Στο ζήτημα της επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων.
        Στην φιλόδοξη «Εθνική Στρατηγική Ένταξης», η οποία φαίνεται να έχει ξεχαστεί.
        Στο εργασιακό trafficking, ύστερα μάλιστα μετά την υπόθεση Μανωλάδας και αλλού. 
        Στα ζητήματα επιστροφών-απελάσεων αλλοδαπών και τα σχετιζόμενα προβλήματα.
        Στον ρατσισμό και την ρατσιστική βία.

Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει πολλές ειδικότερες ελλείψεις ή ανακρίβειες. Σταχυολογούμε ορισμένες από αυτές:
            Σελ. 39: Οι συνθήκες κράτησης, όχι μόνο στα αστυνομικά κρατητήρια αλλά και εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης των βασανιστηρίων και της απαγόρευσης της απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.
            Σελ. 41: Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ Κέντρων Ταυτοποίησης Υπηκοότητας και  Κέντρων Πρώτης Υποδοχής. Ο Γενικός Κανονισμός Λειτουργίας Περιφερειακών Υπηρεσιών Πρώτης Υποδοχής αφορά μόνο την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής και δεν καλύπτει τους λοιπούς προαναφερόμενους χώρους κράτησης. Σημειώνεται δε ότι δεδομένου της έλλειψης προσωπικού στην Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής οι ανάγκες λειτουργίας των Κέντρων Πρώτης Υποδοχής και των κινητών της μονάδων καλύπτονται κυρίως από ΜΚΟ και αστυνομικό προσωπικό.
               Σελ. 42: Δεν αναφέρεται πως θα διασφαλιστεί η λειτουργία του Συνηγόρου του Πολίτη ως εθνικού μηχανισμού πρόληψης. Οι σχετικές αναφορές στη σελ. 47 δεν κρίνονται επαρκείς.
       Σελ. 42, Γραφείο Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας: Το Γραφείο δεν έχει λειτουργήσει ακόμα, ενώ  και το ίδιο το νομοθετικό του πλαίσιο δεν ακολουθεί τις διεθνείς προδιαγραφές που πλέον ισχύουν σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη ως προς την ανεξαρτησία και αμεροληψία τέτοιου ελεγκτικού μηχανισμού.
           Σελ. 50: Αναφορικά με το σωφρονιστικό σύστημα δεν γίνεται καμία αναφορά στο τι βελτιώσεις αναμένεται να επιφέρει ο νέος Σωφρονιστικός Κώδικας. Επιπλέον, δεν γίνεται αναφορά στο ζήτημα των υποδίκων που συμβάλλει στον υπερπληθυσμό και στις κακές συνθήκες κράτησης. Η ανέγερση νέων καταστημάτων κράτησης από μόνη της δεν αρκεί για την επίλυση των προβλημάτων. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο ζήτημα της επανένταξης των αποφυλακισθέντων.
       Σελ. 55: Σχετικά με τη συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις εθνικές δικαστικές αποφάσεις υπάρχουν ακόμα αρκετά προβλήματα, βλ. τις σχετικές αποφάσεις της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
              Σελ. 83: Θα πρέπει να γίνεται χρήση του όρου «σεξουαλικού προσανατολισμού» αντί «γενετήσιου προσανατολισμού».
            Σελ 144 επ.: Άσυλο-πρόσφυγες: Δεν είναι ξεκάθαρη η αναφορά στο μεταβατικό στάδιο της διαδικασίας ασύλου. Δεν υπάρχει αναφορά στην Υπουργική Απόφαση «Πρόγραμμα ιατρικού ελέγχου, ψυχοκοινωνικής διάγνωσης και υποστήριξης και παραπομπής των εισερχομένων χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα υπηκόων τρίτων χωρών σε δομές πρώτης υποδοχής» που ενώ θέτει κάποιες σωστές βάσεις σε αυτά τα ζητήματα, το πεδίο εφαρμογής της περιορίζεται στις δομές της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής. . Οι αναφορές στα σχετικά με την Yπηρεσία Ασύλου χρειάζονται επικαιροποίηση. Υπάρχει σύγχυση ως προς τα ζητήματα Πρώτης Υποδοχής, Ασύλου (παλαιά και νέα διαδικασία) και υποδοχή αιτούντων ως προς το τι έχει επιτευχθεί, στα προβλήματα και τις λύσεις.
          Σελ. 155: Ανεπαρκέστατη αναφορά στο νομοθετικό πλαίσιο για τα ζητήματα του ασύλου.
         Σελ. 187: Σύμβαση των Δικαιωμάτων Ατόμων με Αναπηρία: δεν υπάρχει καμία δέσμευση ως προς τη λειτουργία εθνικού οργάνου ελέγχου,  όπως αυτή επιτάσσει.

Κοντολογίς, το Σχέδιο ούτε εθνικό είναι, καθώς συντάχθηκε μέσα από απόλυτη μονομέρεια, ούτε τα δικαιώματα έρχεται να υπηρετήσει. Αποτελεί έναν επιδερμικό απολογισμό δράσεων, ο οποίος αντί να εξετάζει τα προβλήματα με στόχο την αντιμετώπισή τους, τα παρακάμπτει προτάσσοντας εκ των προτέρων τον αντίλογο στις αιτιάσεις που υφέρπουν. Παίρνει, έτσι, την μορφή διοικητικού υπομνήματος με εμφανή διάθεση να διεκπεραιώσει μια υποχρέωση και να παρουσιάσει μια εξωραϊσμένη κατάσταση πραγμάτων. Θα περιμέναμε ακριβώς την αντίθετη λογική: να εξέταζε τις ανάγκες και τις πραγματικότητες επί του πεδίου, το ισχύον δίκαιο, τις προτάσεις και τις  διεκδικήσεις ώστε να προτείνει βελτιώσεις, λύσεις, εναρμόνιση με τις εθνικές και διεθνείς προδιαγραφές. Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για όσους ήδη έχουν δηλώσει δεν τους ενδιαφέρουν τα δικαιώματα του ανθρώπου.