Κατεβάζουν τον διακόπτη στα Κέντρα Πρόληψης

 

Στον αέρα βρίσκονται τα Κέντρα Πρόληψης της χώρας καθώς από την 31^η Δεκέμβρη έχει λήξει η Προγραμματική Σύμβαση βάση της οποίας χρηματοδοτείται η λειτουργία τους. Οι εργαζόμενοι που «πασχίζουν στη σκιά τεσσάρων γιγάντων (υπ. Εσωτερικών και Υγείας, ΚΕΔΕ και ΟΚΑΝΑ)» κατέβηκαν σήμερα σε 24ωρη απεργία. Κάποιοι απλήρωτοι για μήνες και κάποιοι αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο προειδοποιούν ότι η κυβέρνηση με την αδράνειά της οδηγεί μαθηματικά στην ιδιωτικοποίηση και των υπηρεσιών πρόληψης. Την ίδια στιγμή, η κρίση έχει διογκώσει τον αριθμό των πολιτών που χρειάζονται βοήθεια. «Τα περιστατικά δεν αφορούν μόνο εξαρτημένους από ουσίες αλλά συμπολίτες μας που παθαίνουν κρίσεις πανικού, φοβίες ή αναπτύσσουν καταθλιπτικές συμπεριφορές. Πλέον είναι πολύ συχνά τα αιτήματα για παρεμβάσεις στα σχολεία» τονίζουν οι εργαζόμενοι.  

 

Της Αγγελικής Δημοπούλου

«Απλήρωτοι εργαζόμενοι, χρέη στο ΙΚΑ, εκβιασμοί από την ηγεσία του ΟΚΑΝΑ και το μακρύ και το κοντό καθεμιάς από τις 73 διοικήσεις χτίζουν την εικόνα της Πρόληψης στη χώρα. Ακριβώς στην περίοδο που οι εργαζόμενοι τρέχουμε να ενισχύσουμε μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς, που έχουν μεγάλη ανάγκη στήριξης στις συνθήκες οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης που ραγίζουν την καθημερινότητά τους» αναφέρουν οι εργαζόμενοι στη σχετική ανακοίνωσή τους.

Σήμερα βρέθηκαν στο υπ. Εσωτερικών όπου ο υπουργός αρνήθηκε, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, να τους δει. Μετά από πιέσεις έγιναν δεκτοί από τον γενικό γραμματέα του υπουργείου που τους ενημέρωσε ότι τουλάχιστον μέχρι τον Απρίλιο«λεφτά δεν υπάρχουν» για τη υπογραφή νέας Προγραμματικής Σύμβασης παρότι αυτή έχει εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Επιπλέον υποστήριξε ότι το υπ. Εσωτερικών θα προσπαθήσει να έρθει σε συνεννόηση με το υπ. Υγείας μήπως και δοθεί παράταση. «Σε κλίμα βλέπουμε και κάνουμε» σημειώνουν οι εργαζόμενοι. Σε περίπτωση δε, που έστω και τον Απρίλιο υπογραφεί νέα Προγραμματική Σύμβαση όλη η γραφειοκρατική διαδικασία θα πρέπει να γίνει από την αρχή, να ξαναπεράσει δηλαδή από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

«Παλεύουμε για τη συνέχιση της ύπαρξης των δομών, για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως εργαζόμενοι αλλά και για να συνεχιστεί το κοινωνικό έργο των Κέντρων Πρόληψης» τόνισε κατά τη σημερινή Συνέντευξη Τύπου, ο Γενικός Γραμματέας του Σωματείου των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, Νίκος Λάιος. Όπως σημείωσε: «Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Πρόληψης το 2011 τουλάχιστον 70.000 άνθρωποι προσεγγίστηκαν από τις δομές πρόληψης. Από τότε η χρηματοδότησή έχει μειωθεί στο 50%. Στο υπ. Εσωτερικών δεν υπάρχει καν κωδικός χρηματοδότησης ενώ τα χρήματα από τον κωδικό του υπ. Υγείας τα διαχειρίζεται ο ΟΚΑΝΑ που όμως δεν τα αποδίδει στα Κέντρα Πρόληψης».

Σύμφωνα με το Νίκο Λάιο «με την μη υπογραφή νέας προγραμματικής σύμβασης η κυβέρνηση σπρώχνει τα 73 Κέντρα Πρόληψης να στραφούν σε ιδιωτική χρηματοδότηση για μέρος των υπηρεσιών τους». «Αν δεν δίνονται λεφτά ψάξτε να βρείτε χορηγίες από κοτοπουλάδες, μας έχουν διαμηνύσει» σημειώνει και προσθέτει ότι οι εργαζόμενοι «θέλουν δωρεάν κρατική παροχή υπηρεσιών πρόληψης για τους πολίτες». Αναφορικά με την ευθύνη για τη μη υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης αυτή βαραίνει, σύμφωνα με το γενικό γραμματέα, όλους τους συμβαλλόμενους φορείς. «Έχουμε μπλέξει σε έναν γραφειοκρατικό δαίδαλο. Από το Ελεγκτικό Συνέδριο στα υπουργεία, τον ΟΚΑΝΑ και την ΚΕΔΕ. Όλοι «θέλουν» λύση αλλά κανείς δεν υπογράφει. Κυριαρχεί ότι πρέπει να πάμε σε δυναμικές κινητοποιήσεις να καλέσουμε τις τοπικές κοινωνίες να στηρίξουν τους αγώνες μας, να έρθουμε σε συνεννόηση μεταξύ μας, οι εργαζόμενοι, να βρούμε κοινούς στόχους, να κάνουμε διάλογο, να φτιάξουμε καινούργιο όραμα για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στην Ελλάδα της κρίσης και των Μνημονίων».

«Ότι πέτυχαν τα Κέντρα Πρόληψης το κατάφεραν οι εργαζόμενοι. Όταν δημιουργήθηκαν είχαν πει ότι θα λειτουργούσαν για ένα διάστημα που θα ήταν αναγκαία και μετά θα έκλειναν. Οι εργαζόμενοι κατάφεραν να τα καταστήσουν οιονεί κρατικές δομές. Είναι το έργο μας και δεν θα το αφήσουμε να χαθεί σε ψεύτικες γραφειοκρατικές διαδικασίες» επισήμανε από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Σωματείου, Αλέξανδρος Σταθακιός.

«Απλήρωτη εργασία δεν νοείται. Η κυβέρνηση υπολογίζει στην παραίτηση γι’ αυτό έχουμε φτάσει στους τρεις μήνες κωλυσιεργίας» υπογράμμισε ο νομικός σύμβουλος του Σωματείου, Τάσος Πετρόπουλος. «Εγκαταλείπουν την πρόληψη. Το λιγότερο δαπανηρό και πιο σημαντικό τομέα της Δημόσιας Υγείας. Οι παραλείψεις της πολιτείας δημιουργούν ευθύνη αποζημίωσης όσων προσδοκούν, δηλαδή, τους χρήζοντες βοήθεια, τους φορείς, τους δήμους αλλά και τους εργαζόμενους. Εκτός από νομικός ο αγώνας είναι και κοινωνικός. Προέχει η τεκμηρίωση της υποχρέωσης της πολιτείας σε σειρά αποφάσεων διεθνών οργάνων και διεθνών δεσμεύσεων. Θα προχωρήσουμε άμεσα» πρόσθεσε.

Φωνές εργαζομένων

Τα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας εφαρμόζουν προγράμματα πρόληψης και απευθύνονται σε γονείς, μαθητές και εφήβους, στρατευμένους, επαγγελματίες, ειδικές πληθυσμιακές ομάδες (πρόσφυγες, μειονότητες, φυλακισμένους) και φυσικά σε ανθρώπους που παρουσιάζουν εξαρτητικές συμπεριφορές (ουσίες, τζόγος κλπ)

Σήμερα υπάρχουν 73 Κέντρα Πρόληψης τα οποία καλύπτουν 50 νομούς της χώρας.Στα εννέα από αυτά οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι από έναν έως και επτά μήνες. Στα υπόλοιπα οι εργαζόμενοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με το ίδιο πρόβλημα. Παράλληλα δεν αποδίδονται οι ασφαλιστικές εισφορές στο ΙΚΑ. Εξαιτίας τούτου κινδυνεύει η φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ακόμη κι αν βρεθεί λύση για τη χρηματοδότηση τα Κέντρα Πρόληψης ίσως να μην είναι πια σε θέση να εισπράξουν τα χρήματα.

Την ίδια στιγμή η αύξηση των περιστατικών είναι, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, γιγάντια από τις αρχές της κρίσης. Ενδεικτικά στη Σάμο οι άνθρωποι που ζητούν βοήθεια έχουν αυξηθεί κατά 200% ενώ υπολογίζεται ότι στην πρωτεύουσα και την Αττική η κατάσταση είναι χειρότερη. Τα περιστατικά δεν αφορούν μόνο σε περιπτώσεις εξαρτημένων αλλά και κρίσεις πανικού, φοβίες, καταθλιπτικές συμπεριφορές ενώ πλέον είναι πολύ συχνά τα αιτήματα για παρεμβάσεις στα σχολεία, όπου σημειώνεται αύξηση των βίαιων περιστατικών αλλά και δυσκολίες στην τάξη.

«Είμαστε τέσσερα άτομα επιστημονικό προσωπικό και παλεύουμε με 100 σχολικές μονάδες. Είμαι 4 μήνες απλήρωτος και παλεύω μόνος μου. Ατομική σύμβαση - το όνειρο κάθε εργοδότη – εγώ αυτήν είχα από την αρχή» σημειώνει ένας από τουςεργαζόμενους. Ενώ η κ. Μαρίνου από το Κέντρο Πρόληψης της Ρόδου λέει: «Δεν υπάρχει εποπτεία, ούτε εκπαίδευση σε νέα θέματα και υλικά. Η ποιότητα του σχεδιασμού επαφίεται στο δικά μας φιλότιμο». 

«Βλέπουμε άθλιες συνθήκες σε σχολεία. Μαθητές και καθηγητές αντιμετωπίζουν προβλήματα. Κινούμαστε πλέον σε πολλά επίπεδα υποστήριξης» τονίζει ότι η κ.Τζάκου από το Κέντρο Πρόληψης Περιστερίου. «Κλείνουν συνεχώς φορείς κι απευθύνονται όλοι στα Κέντρα Πρόληψης. Στα σχολεία η κατάσταση είναι δύσκολη. Αγριεμένα τα παιδιά, τρελαμένοι οι καθηγητές. Όμως αγαπάμε τη δουλειά μας και θέλουμε δωρεάν παροχή για όσους χρειάζονται τη βοήθειά μας» προσθέτει η κ.Λυμπέρη από την αντίστοιχη προνοιακή δομή του Αιγάλεω.

«Εγώ πληρώνομαι και μου είναι δύσκολο ακόμη και να το πω στους απλήρωτους συναδέλφους. Θέλω να τονίσω ότι δεν υπάρχει καμία έκπτωση στις υπηρεσίες μας. Δουλεύουμε διπλάσια. Τα περιστατικά έχουν αυξηθεί. Κι είμαστε δομές της κοινότητας. Είμαστε έξω. Δεν έρχονται σε εμάς όσοι έχουν ανάγκη. Πηγαίνουμε εμείς σε αυτούς. Θα ήταν κρίμα να λείψει αυτό» τονίζει η κ. Μουλά από το Κέντρο Πρόληψης της Καλλιθέας.
 

Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση 

Παρούσα στη συνέντευξη Τύπου ήταν εκ μέρους του ΚΚΕ, η κ. Λούλα Καρατζά. «Δεν το έχουν σκοπό. Το σχέδιό τους είναι η αντικατάσταση των εργαζομένων με 5μηνίτες» σημείωσε αναφορικά με την υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης και προέτρεψε σε πιο εντατικές κινητοποιήσεις σημειώνοντας ότι το θέμα πρέπει να τεθεί σε όλα τα δημοτικά συμβούλια. «Το ΚΚΕ θα είναι μαζί σας με όλες του τις δυνάμεις» τόνισε ενημερώνοντας ότι το ΠΑΜΕ θα πραγματοποιήσει ειδική σύσκεψη την Τρίτη.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Μαντάς και Κώστας Ζαχαριάς βρέθηκαν μαζί με τους εργαζόμενους στη συνάντηση που είχαν με τον Γενικό Γραμματέα του υπ. Εσωτερικών ενώ έχουν ήδη καταθέσει σχετική ερώτηση στη Βουλή. Αντίστοιχη ερώτηση κατέθεσαν προς τα Υπουργεία Υγείας και Εσωτερικών και οι βουλευτές τηςΔημοκρατικής Αριστεράς, Δημήτρης Αναγνωστάκης και Κατερίνα Μάρκου, καλώντας τα αρμόδια Υπουργεία, να συμμορφωθούν με την απόφαση 2501/25-02-2014 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σύμφωνα με την οποία, εγκρίνεται η Προγραμματική Σύμβαση για τη λειτουργία των κέντρων πρόληψης.

Τα αιτήματα των εργαζομένων 
 
Υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης για τη Λειτουργία των 73 Κέντρων Πρόληψης της χώρας, με ανάληψη υποχρέωσης από τα δύο Υπουργεία για την καταβολή όλων των ποσών που αναγράφονται σε αυτή και είναι τα ελάχιστα για τη λειτουργία τους στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο.
 
Άμεση καταβολή μισθών στους συναδέλφους των 9 Κέντρων Πρόληψης, που δουλεύουν απλήρωτοι.
 
Καταβολή των οφειλών Υπουργείου Εσωτερικών και των παράνομα μη αποδοθέντων από τον ΟΚΑΝΑ.
 
Κέντρα Πρόληψης ανοιχτά για όλους τους ανθρώπους που ζουν στην χώρα.
 
Θεσμική κατοχύρωση των Κέντρων Πρόληψης και των υπηρεσιών τους, με μετεξέλιξή τους σε 73 Τοπικά Παραρτήματα 13 ΝΠΔΔ, με δημοκρατικές διαδικασίες στη λήψη αποφάσεων, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση παρεμβάσεων στην κοινωνία.
 
Αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Πρόληψης, Θεραπείας και Κοινωνικής Ένταξης. Χωρίς καταργήσεις, συγχωνεύσεις, ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών. Με άμεσες προσλήψεις προσωπικού, ώστε να καλύπτονται πραγματικά οι ανάγκες των κατοίκων της χώρας και όχι οι λογιστικοί «στόχοι» των «δανειστών».
 
«Οι αλυσίδες κάθε εξάρτησης σπάζουν με Ενεργοποίηση, Αντίσταση και Αλληλεγγύη. Γι’ αυτό το «πρωτογενές πλεόνασμα» ανθρωπιάς και οράματος παλεύουμε με όλες τις δυνάμεις μας, κόντρα στο ρεύμα» καταλήγουν οι εργαζόμενοι.

Αναδημοσίευση από το tvxs.gr

 

Λεφτά υπάρχουν, όχι όμως για την υγεία

Απάντηση στο ερώτημα πώς είναι δυνατόν να δίνονται εγγυήσεις για δύο τράπεζες ύψους 7,9 δισ. ευρώ, ενώ δεν μπορούν να βρεθούν 700 εκατ. για τις ανάγκες των 3 εκατομμυρίων ανασφάλιστων πολιτών, ζητά το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.

«Είναι ειλικρινά πάρα πολύ δύσκολο να κρύψει κανείς την αγανάκτησή του όταν μαθαίνει ότι για άλλη μια φορά βρέθηκαν τα χρήματα για τη στήριξη των τραπεζών αλλά για τις ζωές των πολιτών η εξεύρεση πόρων εξακολουθεί να είναι αδύνατη», τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση του Κοινωνικού Ιατρείου.

Την απόφαση της κυβέρνησης να εγγυηθεί για δάνεια συνολικού ύψους 7,9 δισεκατομμυρίων ευρώ, προς τις τράπεζες Alpha Bank και Eurobank Ergasias, αντιπαραβάλλει το ΜΚΙΕ με τη δραματική μείωση στον προϋπολογισμό του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), στην οποία προχώρησε η ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Η «αγανάκτηση» μεγαλώνει, σημειώνει το ΜΚΙΕ, όταν ο ίδιος ο υπουργός Υγείας, κ. Άδωνις Γεωργιάδης, έχει παραδεχτεί δημόσια στη βουλή, ότι το συνολικό ετήσιο κόστος για να έχουν πρόσβαση οι ανασφάλιστοι πολίτες, που έχουν φτάσει τα 3 εκατομμύρια, είναι μόλις 700 εκατ. ευρώ.

«Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση εγγυάται 7,9 δισ. ευρώ για δύο τράπεζες και δεν δίνει μόλις 700 εκατ. ευρώ για να σωθούν ανθρώπινες ζωές;».

Την επιβολή συνθηκών «μαζικής γενοκτονίας» καταγγέλλει στη συνέχεια το ΜΚΙΕ, σε έναν λαό «μόνο και μόνο για να αποπληρωθούν οι δανειστές του», ενώ την ίδια ώρα γίνονται δραματικές περικοπές στην υγεία, στην παιδεία, στις συντάξεις και στους μισθούς των πολιτών.

Τα βασικά αποτελέσματα αυτών των περικοπών παραθέτει το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, όπως δημοσιεύτηκαν στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό «The Lancet»:

- Κατά την περίοδο 2009-2010 καταργήθηκε το 1/3 των προγραμμάτων εργασίας στον δρόμο για την πρόληψη και θεραπεία πολιτών οι οποίοι κάνουν χρήση παράνομων ουσιών.

- Την ίδια στιγμή, οι σύριγγες και τα προφυλακτικά που διανέμονταν σε χρήστες ναρκωτικών μειώθηκαν αντίστοιχα κατά 10% και 24% με το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην υγεία του εν λόγω ευάλωτου πληθυσμού: ο αριθμός των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV στους χρήστες αυξήθηκε, από 15 το 2009 σε 484 το 2012, ενώ τα προκαταρκτικά στοιχεία για το 2013 υποδηλώνουν ότι η εμφάνιση της φυματίωσης έχει υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με το 2012.

- Οι δραστικές μειώσεις στους προϋπολογισμούς των δήμων, έχουν οδηγήσει στη μείωση διάφορων δραστηριοτήτων, όπως λ.χ. τα προγράμματα ψεκασμών για τα κουνούπια, το οποίο σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, επέτρεψε την επανεμφάνιση της ελονοσίας σε τοπικό επίπεδο για πρώτη φορά σε 40 χρόνια.

- Μέσα από μια σειρά μέτρων λιτότητας, ο κρατικός προϋπολογισμός για τα νοσοκομεία μειώθηκε κατά 26% μεταξύ του 2009 και του 2011.

- Ένα βασικό κόστος που αποτελεί στόχο για την τρόικα, είναι οι δημόσιες φαρμακευτικές δαπάνες. Ο στόχος ήταν να μειωθούν από 4,37 δισ. ευρώ το 2010 σε 2,88 δισ. το 2012 (ο στόχος εκπληρώθηκε) και σε 2 δισ. μέχρι το 2014. Ωστόσο, έχουν υπάρξει πολλά ανεπιθύμητα αποτελέσματα: Μερικά φάρμακα είναι αδύνατο να αποκτηθούν λόγω των καθυστερήσεων στις αποζημιώσεις των φαρμακείων που δημιουργούν δυσβάστακτα χρέη. Επιπλέον, οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν μειώσει τις προμήθειες λόγω των απλήρωτων λογαριασμών και του χαμηλού περιθωρίου κερδών.

- Το 2011, το κόστος επίσκεψης στα εξωτερικά ιατρεία αυξήθηκε από τρία σε πέντε ευρώ και η συμμετοχή για ορισμένα φάρμακα αντίστοιχα αυξήθηκε κατά 10% ή και περισσότερο, ανάλογα με την ασθένεια. Επίσης, από το 2014 τέθηκαν σε ισχύ νέα τέλη για τις συνταγές φαρμάκων (ένα ευρώ ανά συνταγή).

- Οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας έχουν επηρεαστεί σοβαρά, αφού η σχετική κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε κατά 20% μεταξύ του 2010 και του 2011, και κατά επιπλέον 55% μεταξύ του 2011 και του 2012. Στο μεταξύ, οι μελέτες δείχνουν αύξηση της μείζονος κατάθλιψης από 3,3% το 2008 σε 8,2% το 2011, με σημαντική συχνά αιτία την οικονομική δυσπραγία. Επιπλέον, ερευνητές ανέφεραν αύξηση 36% μεταξύ 2009 -2011 στον αριθμό των ανθρώπων που έκαναν απόπειρα αυτοκτονίας, ενώ οι θάνατοι από αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 45% μεταξύ του 2007 και του 2011.

- Το ποσοστό των παιδιών που κινδυνεύουν λόγω φτώχειας αυξήθηκε, από 28,2% το 2007 σε 30,4% το 2011, ενώ όλο και περισσότερα παιδιά υποσιτίζονται. Το 2012 σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, τόνισε ότι «το δικαίωμα στην υγεία και στην πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας δεν είναι σεβαστό για όλα τα παιδιά στην Ελλάδα».

- Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν μια αύξηση 19% στον αριθμό των βρεφών με χαμηλό βάρος, μεταξύ 2008-2010. Ερευνητές από την Ελληνική Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας ανέφεραν αύξηση κατά 21% σε θνησιγένειες μεταξύ του 2008 και του 2011, γεγονός που αποδίδεται στη μειωμένη πρόσβαση σε προγεννητικές υπηρεσίες υγείας για τις εγκύους. Η θνησιμότητα νεογνών σημείωσε αύξηση κατά 43% μεταξύ του 2008 και του 2010, με τις αυξήσεις των θανάτων στα νεογνά να υποδεικνύουν εμπόδια στην πρόσβαση σε έγκαιρη και αποτελεσματική φροντίδα κατά την εγκυμοσύνη αλλά και μετά τον τοκετό.

Πηγή: http://www.onmed.gr

 

 

Αδιαφορούν για έφηβο αυτιστικό και του στερούν το δικαίωμα στη μόρφωση

Ένα από τα βασικότερα αγαθά, αυτό της μόρφωσης, στερείται ο 15χρονος Γιάννης Μαρτίνος από την Κύθνο, ο οποίος πάσχει από αυτισμό. Ο έφηβος, δεν μπορεί να πάει στο σχολείο, γιατί, όπως καταγγέλεται από τον Δήμο και φορείς του νησιού, δεν έχει διοριστεί εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής, στο Γυμνάσιο και Λύκειο. 

"Ο Δήμος Κύθνου και οι μαζικοί φορείς του νησιού μας θεωρούν απαράδεκτο, αντισυνταγματικό, αναχρονιστικό και άκρως ρατσιστικό το μη διορισμό εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής στο Γυμνάσιο Λύκειο Κύθνου", αναφέρεται σε διαμαρτυρία προς τον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο. 

Ο 15χρονος μαθητής Γιάννης Μαρτίνος, ο οποίος παρουσιάζει αυτισμό, και μέχρι την έκτη Δημοτικού φοιτούσε κανονικά με τη βοήθεια εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής, θα έπρεπε να φοιτά από την αρχή της σχολικής χρονιάς στο Γυμνάσιο Κύθνου και στη συγκεκριμένα στην πρώτη τάξη. 

"Πάρα ταύτα το υπουργείο Παιδείας και η Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής καταστρατηγώντας Σύνταγμα και Νόμους, αποδεικνύουν περίτρανα πως η ειδική αγωγή δεν είναι προτεραιότητα τους και δεν έχούν διορίσει ακόμα εκπαιδευτικό που θα αναλάβει τη μόρφωσή του", σημειώνουν στη διαμαρτυρία τους, ο Δήμος Κύθνου και οι υπόλοιποι φορείς.

"Διαμαρτυρόμαστε με τον πιο έντονο τρόπο, για την απαράδεκτη καθυστέρηση που υπάρχει στην τοποθέτησης εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής στην Κύθνο. Επίσης είναι άξιο αναφοράς ότι παρόμοιας αντιμετώπισης τυγχάνει και η αδελφή του, η οποία φοιτά στο Νηπιαγωγείο Δρυοπίδας, χωρίς την παρουσία Νηπιαγωγού Ειδικής Αγωγής. Δεν είναι δυνατόν τη σημερινή εποχή, η οικογένεια αυτών των παιδιών, βιώνοντας καθημερινά πολλαπλάσιες  τις δυσκολίες και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, να πραγματοποιεί συνεχή ταξίδια στην Αθήνα για την εκπαίδευση-υποστήριξη των παιδιών της.

Διαμαρτυρόμαστε συλλογικά διότι σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαίωματων του Ανθρώπου τα παιδιά με αυτισμό πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα που απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκή Νομοθεσία  9/5/1996 των ατόμων με αυτισμό).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση καταστρατηγείται: το Δικαίωμα των ατόμων με αυτισμό για προσιτή και κατάλληλη εκπαίδευση. Το Δικαίωμα των ατόμων με αυτισμό για εφόδια, βοήθεια και κρατικές υπηρεσίες στήριξης που τους είναι απαραίτητες, ώστε να έχουν μια πλήρη και παραγωγική ζωή με αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία. Το Δικαίωμα των ατόμων με αυτισμό για κατάλληλη ενημέρωση και φροντίδα για τη σωματική, ψυχική και πνευματική τους υγεία", αναφέρει επίσης η διαμαρτυρία προς τον κ. Αρβανιτόπουλο.

αναδημοσίευση από  http://www.koutipandoras.gr

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

Καλούμε όλους και όλες στη συγκέντρωση της 31 Μαρτίου 2014, 6.30 μμ, στην αίθουσα του Δημαρχείου Χαϊδαρίου, στο Παλατάκι, για ενημέρωση, συζήτηση και από κοινού οργάνωση των επόμενων βημάτων ενός αγώνα διαρκείας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΕΙΑ

ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ,
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

Μπροστά στον καταιγισμό των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης και των διαδοχικών μνημονίων σε κάθε πτυχή της ζωής μας, με την μαζική ανεργία, την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, την προϊούσα διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών, την πλήρη κατάργηση του όποιου «κράτους πρόνοιας» υπήρχε μέχρι τώρα και την ραγδαία, εν μέσω όλων αυτών, πτωχοποίηση της πλειονότητας, η συστηματική διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας (με αποκορύφωμα, μέχρι τώρα, την διάλυση του ΕΟΠΥΥ) και η πλήρης ιδιωτικοποίησή τους αποτελεί μιαν από τις πρώτες προτεραιότητες της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης.

Στο χώρο της Ψυχικής Υγείας, ακριβώς τη στιγμή που η κρίση αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο και κάνει όλο και πιο πολύπλοκη την εμφάνιση προβλημάτων ψυχικής υγείας σε όλο και πιο πλατειά κοινωνικά στρώματα, ακριβώς την ίδια στιγμή οι υπάρχουσες δημόσιες υπηρεσίες (τα τρία ψυχιατρεία που απέμειναν και οι όποιες άλλες, ανεπαρκέστατες αριθμητικά, διάσπαρτες, κατακερματισμένες και ισχνές υπηρεσίες ψυχικής υγείας) αποδυναμώνονται και οδηγούνται στο κλείσιμο.

Αυτό το βίαιο κλείσιμο/κατάργηση των ψυχιατρείων δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την πάλαι ποτέ επιδίωξη για ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας, δημόσιο και δωρεάν, «πέρα από» τον κατασταλτικό και, κατ΄ ουσίαν, αντιθεραπευτικό θεσμό του ψυχιατρείου, ενός οργάνου πρωτίστως κοινωνικού ελέγχου αντί θεραπευτικής φροντίδας και υποστήριξης των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.

Η μετάβαση «πέρα από» το ψυχιατρικό άσυλο ήταν πάντα συνυφασμένη

-με την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών, για στήριξη και φροντίδα στον «τόπο κατοικίας» και εντός του κοινωνικού ιστού.

-με μιαν «άλλη ψυχιατρική» που ακούει ισότιμα τον «άλλο», αντί να τον μετατρέπει σε «πράγμα».
-με μια ψυχιατρική που δίνει σημασία και αξία στο βίωμα του υποκειμένου και πασχίζει για την κατανόηση και την απάντηση στις ανάγκες του, αντί για την ταξινόμηση των εκάστοτε αναγκών σε διαγνωστικές κατηγορίες, που απλώς στιγματίζουν και αποκλείουν, χρήσιμες μόνο για τον κοινωνικό έλεγχο και για τις φαρμακοβιομηχανίες.

-με κοινοτικές υπηρεσίες που θα λειτουργούσαν σε μια λογική προστασίας που σέβεται και στηρίζει την ελευθερία και τα δικαιώματα του προσώπου, σε αντιδιαστολή με τη δήθεν «προστασία» του ασύλου, στην υπηρεσία της «δημόσιας τάξης» (κατά των, υποτίθεται, «επικίνδυνων» διαφορετικών συνανθρώπων μας) και συνυφασμένης με το πνίξιμο της ελευθερίας.

-με κοινωνικά κινήματα και διαδικασίες «από τα κάτω» και όχι με άνωθεν διοικητικούς χειρισμούς.

Το να πάμε «πέρα από» το ψυχιατρείο σημαίνει μια διαδικασία κλεισίματος στη διάρκεια της οποίας θα οικοδομούνταν οι εναλλακτικές κοινοτικές υπηρεσίες έτσι ώστε, για όποια μονάδα κλείνει, να υπάρχει ήδη σε λειτουργία η εναλλακτική μονάδα που θα την αντικαταστήσει.

Το κλείσιμο των ψυχιατρείων που προωθούν τώρα δεν αρκείται καν στην μέχρι τώρα απανθρωποποιητική «καταπιεστική προστασία» του παραδοσιακού ψυχιατρείου. Είναι συνυφασμένο με την πλήρη νεοφιλελευθεροποίηση της οικονομίας που μετατρέπει ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού σε περιττούς, με πρώτους μεταξύ αυτών τους ψυχικά πάσχοντες. Ακόμα και το ψυχιατρείο (πόσο μάλλον ένα «κοινωνικό κράτος») αποτελεί όχι απλώς ένα δυσβάστακτο βάρος για την δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά
αντιστρατεύεται την ίδια τη λογική και τις ανάγκες της «ελεύθερης αγοράς».

Στη θέση τους έχουν αποφασίσει την δημιουργία «δικαστικών ψυχιατρείων» (τουλάχιστον δυο) για την φύλαξη (και όχι για την θεραπεία) των λεγόμενων «ακαταλογίστων» του άρθρου ΠΚ 69, στα πλαίσια της δημιουργίας φυλακτικών καταστημάτων υψίστης ασφαλείας, στη λογική της οικοδόμησης ενός επιτελικού «κράτους ασφαλείας», για την κατασταλτική διαχείριση αυτού που η κυρίαρχη τάξη πραγμάτων κατασκευάζει ως «κοινωνική επικινδυνότητα». 

Ήδη τα υπάρχοντα ψυχιατρεία μαραζώνουν και «κλείνουν», μέρα με τη μέρα, «εκ των έσω», χωρίς καν να έχει μπει το οριστικό λουκέτο που ετοιμάζουν. Με την τεράστια μείωση του προσωπικού (σε σημείο αδυναμίας λειτουργίας), με την έλλειψη βασικών υλικών και φαρμάκων, με το πρωτοφανές ποσοστό των ανασφάλιστων ασθενών (πάνω από ένας στους τρεις), που οδηγεί σε αδυναμία ακόμα και προμήθειας της φαρμακευτικής αγωγής που έχουν ανάγκη, με την πτώχευση και την αδυναμία των οικογενειών να παράσχουν την αναγκαία στήριξη. Ήδη προωθείται, με αυταρχικό τρόπο, από την Διοίκηση του ΨΝΑ, το βιαστικό και βάναυσο πέταγμα των ασθενών χρόνιας παραμονής, με πρώτους αυτούς των γηροψυχιατρικών τμημάτων, παντού όπου βρεθεί διαθέσιμος χώρος, στο όποιο ίδρυμα ανά την επικράτεια, καταστρατηγώντας κατάφωρα την όποια θεραπευτική διαδικασία.

Ο δρόμος, που ‘φιλοξενεί’ όλο και περισσότερους ψυχικά πάσχοντες μεταξύ των αστέγων, είναι ο τελικός προορισμός – μια στάση πριν το θάνατο.

Είναι πάνω σε αυτό το έδαφος της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης που έρχεται με φυσικό, όπως πάντα, τρόπο να ακουμπήσει η επαναφορά των ναζιστικών πρακτικών της «στείρωσης» και της «ευθανασίας» από την Χρυσή Αυγή, ως η επαναφορά της «τελικής λύσης» που τότε, όπως και τώρα, έχει ως αφετηρία τους ψυχικά πάσχοντες.

Το ζήτημα της ψυχικής υγείας, το ολοκαύτωμα που ετοιμάζουν, μας αφορά όλους.

Το Χαϊδάρι, πέρα από τις πολύμορφες ιστορικές του παραδόσεις, έτυχε να φιλοξενεί εδώ και δεκαετίες τα δυο ψυχιατρεία - πολλοί εκ των εργαζομένων σε αυτά είναι δημότες του.

Η μοίρα, όπως πάντα σε ολόκληρη τη διαδρομή των νεοφιλελεύθερων πρακτικών στην ψυχική υγεία σε μια σειρά από χώρες, κοινή: στο δρόμο οι ασθενείς, διαθεσιμότητα/κινητικότητα απόλυση των εργαζομένων.

Χωρίς ένα κίνημα από τα κάτω, χειραφετητικό, ενιαιομετωπικό, οργανωμένο και διαρκείας, αυτή η ‘κοινή μοίρα’, όπως η αντίστοιχη σε ολόκληρη την κοινωνία, δεν μπορεί να ανατραπεί. Για αυτό και η αφετηρία, η πρώτη στιγμή ενός κοινωνικού κινήματος για την ψυχική υγεία από το Χαϊδάρι, μπορεί να έχει και μια συμβολική σημασία.

Ένα κοινωνικό κίνημα για την απόκρουση των καταστροφικών τους σχεδίων, που αντιστρατεύεται το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, όχι γιατί είναι αγκυλωμένο στο παραδοσιακό ψυχιατρικό άσυλο, αλλά από τη σκοπιά μιας άλλης, εναλλακτικής και χειραφετητικής προσέγγισης στην ψυχική υγεία.

Καλούμε όλους και όλες στη συγκέντρωση της 31 Μαρτίου 2014, 6.30 μμ, στην αίθουσα του Δημαρχείου Χαϊδαρίου, στο Παλατάκι, για ενημέρωση, συζήτηση και από κοινού οργάνωση των επόμενων βημάτων ενός αγώνα διαρκείας,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΕΙΑ

Γιατί οι άνθρωποι μέμφονται τον εαυτό τους

της Jennifer Silva

αναδημοσίευση από  http://criticalpsy-net.blogspot.gr/
 

Η Barbara Fried –καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο του Stanford– στο εισαγωγικό δοκίμιό της για το φόρουμ Boston Review με τίτλο «Beyond Blame», επισημαίνει πως κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία αύξηση στο κατά πόσο οι άνθρωποι «μέμφονται τον εαυτό τους», με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές να καθιστούν το άτομο ως το μόνο που είναι υπεύθυνο για τη μοίρα του. Η ελευθερία και η αξιοπρέπεια έχουν γίνει αλληλένδετες με την προσωπική ευθύνη –και η αυτομομφή αποτελεί το καινούριο μότο μας κινητοποίησης. Η ολοένα και μεγαλύτερη ευαλωτότητα των κοινοτήτων και των οικογενειών μας κατά την ίδια χρονική περίοδο, συνέβαλλε στο να παγιωθεί η αντίληψη ότι ο καθένας πρέπει να βασίζεται μόνο στον εαυτό του. Ο προηγούμενος κυβερνητικός εκπρόσωπος και υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές Ron Paul συνόψισε αυτό το πνεύμα αυτομομφής όταν το 2011 σε ένα τηλεοπτικό debate υποστήριξε με ενθουσιώδη τρόπο ότι η απόφαση να αποποιηθούν την ασφάλεια υγείας τους αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα των αμερικάνων. Όταν ο συντονιστής του debate τον ρώτησε αν αυτή του η δήλωση σημαίνει ότι είναι προτιμότερο να πεθάνει κάποιος που είναι βαριά τραυματισμένος αλλά ανασφάλιστος απ’ το να του παρέχεται κρατική φροντίδα, μπορούσαν να ακουστούν ξεκάθαρα μέλη του κοινού να φωνάζουν «Ναι»! Αν πάρεις ένα ρίσκο και πετύχεις, τότε είσαι ήρωας. Αν πάρεις ένα ρίσκο και αποτύχεις, τότε είσαι ο μοναδικός υπαίτιος –ακόμα κι αν αυτό σου κοστίσει τη ζωή σου. Το να παίρνει κανείς ρίσκο και το να ρίχνει την ευθύνη στον εαυτό του αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας άξιας προσωπικότητας στην σύγχρονη αμερικανική κοινωνία.

Η αυτομομφή συνδέεται άμεσα με την εξουσία και την ανισότητα μιας και ο τρόπος με τον οποίο αυτή αποδίδεται, ευνοεί τους ισχυρούς. Ωστόσο, η κρίσιμη ερώτηση είναι γιατί άνθρωποι που δεν ευνοούνται απ’ το συγκεκριμένο σύστημα –δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των αμερικάνων– υποστηρίζουν με τόσο έντονο τρόπο το συγκεκριμένο σύστημα ηθικών αξιών. Αναζητώντας μια απάντηση πέρασα αρκετά χρόνια της ζωής μου ερευνώντας την αμερικανική εργατική τάξη, αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους που έχουν πνιγεί από τα χρέη και που δεν μπορούν να πληρώσουν τα φοιτητικά τους δάνεια. Παρατήρησα το πως αναπτύσσεται η αυτομομφή στην καθημερινότητα προκειμένου να προσφέρει λύση σε πολλά προβλήματα –να διαμορφώσει τον εαυτό, να κρίνει τι είναι άξιο και τι όχι, να προσδώσει αξιοπρέπεια και να προσφέρει μια ερμηνεία για τις αποτυχίες. Εν συντομία, έμαθα ότι το να μέμφεται κανείς τον εαυτό του αποτελεί μία στρατηγική με την οποία μετατρέπει αυτό που είναι αβέβαιο, σε κάτι βέβαιο.

 

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το παράδειγμα της Monica, μιας 31χρονης γυναίκας της εργατικής τάξης, που κατάγεται από κάποια πολιτεία στα βορειοανατολικά. Η Monica χρησιμοποιεί την ηθική της αυτομομφής για να προσδώσει νόημα και μια αίσθηση προόδου σε μια ζωή γεμάτη αποτυχίες, συνεχείς αλλαγές και απογοητεύσεις. Μετά την αποφοίτησή της απ’ το λύκειο, η Monica βρήκε την πρώτη της δουλειά σε ένα εργοστάσιο παιχνιδιών κοντά στο σπίτι της, όπου είχε ως αρμοδιότητα να πακετάρει τις κούκλες που ήταν έτοιμες για αποστολή. Όταν το εργοστάσιο έκλεισε, την προσέλαβαν σε ένα άλλο με ηλεκτρικά είδη, στο οποίο περνούσε 8 ώρες την ημέρα τοποθετώντας μικροσκοπικά ελατήρια μέσα σε διακόπτες. Έκτοτε έχει δουλέψει ως σερβιτόρα, ως οδηγός φορτηγού, ως βοηθός σε φάρμα, ως υπάλληλος τηλεμάρκετινγκ και ως νοσοκομειακή βοηθός. Λίγο πριν κλείσει τα 30 και μετά το ναυάγιο μιας κατά τα φαινόμενα σοβαρής σχέσης, επέστρεψε στο πατρικό της προκειμένου να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί και να βοηθήσει στην επιχείρηση υλοτομίας του πατέρα της. 

 

Η Monica ποτέ δεν οραματίστηκε ένα δικό της μέλλον. «Δεν υπήρχε πενταετές σχέδιο», μου είπε γελώντας. Στη συνέχεια όμως, κατσούφιασε καθώς μου περιέγραφε το πως ξεκίνησε τα ναρκωτικά και το αλκοόλ ώστε να καταφέρει να αντιμετωπίσει την πίεση που ένιωθε και να ξεφύγει απ’ τις προβληματικές οικογενειακές της σχέσεις. Κατάφερε να μείνει καθαρή όταν συνειδητοποίησε ότι η ζωή της κατέληγε σε αδιέξοδο. Παρά το γεγονός ότι έχει υποτροπιάσει κάποιες φορές και αναγκάστηκε να διακόψει τις συνεδρίες με τον θεραπευτή της επειδή έχασε την ασφαλιστική κάλυψη για την υγεία της, η Monica τώρα για πρώτη φορά στη ζωή της νιώθει συγκεντρωμένη στους στόχους της και αισιόδοξη. Αρχίζει να φοιτά σε κολλέγιο, έχοντας δανειστεί κάμποσες χιλιάδες δολάρια και ευελπιστώντας να κάνει καριέρα σαν καλλιτέχνιδα. Προσπαθεί να βλέπει πάντα την αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων και πιστεύει ότι η ευτυχία βρίσκεται στο χέρι της: ακόμα και όταν της έκλεψαν το ποδήλατο –το μοναδικό μεταφορικό μέσο που διέθετε– εκείνη είπε: «δεν πειράζει, έπρεπε να ξεφορτωθώ αυτό το ποδήλατο επειδή ήταν mountain bike και να πάρω ένα πιο απλό για μέσα στην πόλη». Παρόλο που οικονομικά «κρέμεται από μια κλωστή» και παρόλο που οι σχέσεις της βρίσκονται σε αδράνεια, διατηρεί την πίστη στην ικανότητά της να ακολουθήσει το μονοπάτι που θα την οδηγήσει σε μία ζωή γεμάτη νόημα –για όσο διάστημα παραμένει μακριά απ’ τις ουσίες: «Επειδή αν δεν καταφέρω να μείνω καθαρή, ξέρεις, μπορεί να ξαναρχίσω να πίνω, κι αυτό θα σήμαινε πως θα χάσω τα πάντα».

 

Όσο οι ανισότητες στην Αμερική αυξάνονται, πολλοί/ές γίνονται σαν τη Monica. Μαθαίνουμε να μην έχουμε προσδοκίες για αφοσίωση στην εργασία μας ή σταθερότητα στις σχέσεις μας. Παίρνουμε ρίσκα συχνά χωρίς καθοδήγηση από άλλους και με ελλιπή γνώση και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ζωές που να μοιάζουν σταθερές και άξιες να τις ζήσει κανείς. Και όταν αποτυγχάνουμε, μαζεύουμε μόνοι τα κομμάτια μας, και ξεκινάμε ξανά. Όταν οι δουλειές είναι βραχύχρονες, οι οικογένειες ευάλωτες, οι θεσμοί καταρρέουν και η εμπιστοσύνη στους συνανθρώπους μας έχει χαθεί, το να επωμιστεί κάποιος/α την ευθύνη για τα όσα του/της συμβαίνουν δίνει προσωρινά μια αίσθηση ελέγχου στη ζωή και ύπαρξης νοήματος. Το να μέμφεται κανείς τον εαυτό του αποδεικνύεται ως ένας μηχανισμός ζωτικής σημασίας για να αντιμετωπίσει κανείς το χάος, την απελπισία και την ανασφάλεια που απειλεί καθημερινά να στραγγίξει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και τάξης απ’ τη ζωή μας. Μουδιάζουμε τον πόνο της προδοσίας και ικανοποιούμε τη δίψα μας για σχετίζεσθαι με άλλους, με το να πλάθουμε στο μυαλό μας την εικόνα του εαυτού μας ως εκείνου που είναι κυρίαρχος της μοίρας του.

 

Η αυτομομφή υποβαστάζεται από μια βιομηχανία αυτοβοήθειας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Η πραγματική της δύναμη όμως έγκειται στην υπόσχεση ότι μπορούμε με τη βούλησή μας να έχουμε μία χαρούμενη και επιτυχημένη ζωή, στην ικανότητά της αυτομομφής να προσδίδει στο άτομο δύναμη μέσα απ’ την αποτυχία, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Όπως μου εξήγησε και μια άλλη νεαρή γυναίκα, η Kelly, η οποία εργάζεται ως μαγείρισσα και που ανά διαστήματα έμενε στο αυτοκίνητό της: «Η ζωή δεν μου χρωστάει καμία χάρη. Ξέρω ότι είμαι ξεχωριστή και μοναδική σαν άτομο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό ή να με βοηθήσει να πετύχω τους στόχους μου». Όσοι ασπάζονται τη λογική της αυτομομφής τείνουν να μην νοιάζονται και να μην δείχνουν συμπόνια γι αυτούς που δεν μπορούν να βελτιώσουν μόνοι τους την κατάστασή τους χωρίς καμιά βοήθεια από τους άλλους. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, αν εγώ πρέπει να τα βγάζω πέρα μόνος/η μου, τότε καθένας/μία οφείλει να κάνει επίσης το ίδιο.

 
Όπως υποστηρίζει η Fried, η αυτομομφή έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Καταρχάς δημιουργεί διαιρέσεις μεταξύ νικητών και ηττημένων σε διάφορες κοινότητες που θα μπορούσαν δυνητικά να αναπτύξουν σχέσεις αλληλεγγύης. Αυτό που είναι όμως ακόμη πιο ανησυχητικό είναι πως η αναζήτηση της προσωπικής ευθύνης και ο ζήλος που παρατηρείται στο να ρίχνει κανείς το φταίξιμο στον εαυτό του αποκρύπτει τις ευρύτερες δυνάμεις που έχουν εξασθενήσει το προστατευτικό κοινωνικό μας δίκτυο, τις κοινότητες και τις οικογένειες μας. Το να ξεφορτωθούμε την άσκοπη αυτομομφή –η οποία στρέφεται τόσο απέναντι στους άλλους όσο και απέναντι στον εαυτό μας– προϋποθέτει τη δημιουργία θεσμών οι οποίοι θα αποκαθιστούν με μεγάλη προσοχή και φροντίδα το συλλογικό μας απόθεμα νοήματος, εμπιστοσύνης και αξιοπρέπειας. 

 

Μετάφραση:Ειρήνη Καμαράτου

Επιμέλεια: Δίκτυο Κριτικής Ψυχολογίας

 

Ο πίνακας είναι του Constant Nieuwenhuys

 

 

  

ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Παιδική ψυχική υγεία και αυτιστικό ΠΕΔΥ

 

Πού θα απευθυνθούν για διάγνωση και κυρίως για θεραπεία τα παιδιά με αυτισμό, κινητικά προβλήματα, προβλήματα λόγου, κίνησης, ακοής, μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα, προβλήματα συμπεριφοράς, συναισθηματικές δυσκολίες, ψυχικές διαταραχές;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ από http://www.enet.gr

 

Εξυπνος μαθητής στην τάξη αλλά με κάποια προβλήματα στην ανάγνωση, τη γραφή και την ορθογραφία. Στις εξετάσεις δεν τα πήγαινε καλά, υπέφερε από έντονο άγχος για τα τεστ. Συχνά χάνεται στην τάξη, ονειροπολεί. Διαβάζει και ξαναδιαβάζει χωρίς να «πολυκαταλαβαίνει». Η ορθογραφία και η αντιγραφή τον ταλαιπωρούν. Παρ' όλα αυτά η δασκάλα στο σχολείο επιμένει πως είναι σε προεφηβικό στάδιο και ως εκτάκι συμπεριφέρεται έτσι. 

 

Οταν ρωτούν τη Μαρία τι ώρα είναι, εκείνη δυσκολεύεται να την προσδιορίσει και όταν η μητέρα αντιλαμβάνεται πως στα προβλήματα με λέξεις δυσκολεύεται αρκετά, δεν το σκέφεται άλλο. Χτυπά την πόρτα του Κέντρου Παιδοψυχικής Υγιεινής, τέως ΕΟΠΥΥ-Αθηνών, στην οδό Ηπείρου, στην πλατεία Βικτωρίας.

 

Τη λύση τη βρίσκει από τα πεπειραμένα στελέχη μιας από τις πρώτες οργανωμένες υπηρεσίες στο χώρο της Παιδοψυχιατρικής Ιατρικής στην Ελλάδα που εξυπηρετούσε πληθυσμό απ' όλη τη χώρα, από το 1966 και την οποία ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο υπουργός Υγείας, πριν από λίγο καιρό σφάλισε. Στις 13 Φλεβάρη, το υπουργείο Υγείας, με νόμο, διαλύει τα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ -πρώην ΙΚΑ- και βγάζει το προσωπικό των υγειονομικών μονάδων σε διαθεσιμότητα, το οποίο έχει αποδυναμώσει ηθικά, οικονομικά και λειτουργικά. 

Θύμα του και το Κέντρο Παιδοψυχικής Υγιεινής του οποίου αποφασίζεται η παύση λειτουργίας, μιας δομής που λειτουργεί διεπιστημονικά, παρέχοντας υψηλής ποιότητας υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας από κατάλληλα εξειδικευμένο προσωπικό. 

Ποιος είναι ο αντίκτυπος αυτής της βίαιης ανατροπής των συνθηκών που ανακοινώνει στεγνά και στυγνά το υπουργείο Υγείας στον κόσμο που πλήττεται καίρια από τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης -ανεργία, φτώχεια; 

Πού θα απευθυνθούν για διάγνωση και κυρίως για θεραπεία τα παιδιά με αυτισμό, κινητικά προβλήματα, προβλήματα λόγου, κίνησης, ακοής, μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα, προβλήματα συμπεριφοράς, συναισθηματικές δυσκολίες, ψυχικές διαταραχές; 

Οι έφηβοι και οι οικογένειές τους, οι οποίοι μένουν ακάλυπτοι ψυχοθεραπευτικά και φαρμακευτικά κυριολεκτικά, και δίχως τη δυνατότητα ν' αλλάξουν τόσο σύντομα θεραπευτικό πλαίσιο καθώς η ψυχοθεραπεία προϋποθέτει προσωπική σχέση; Τι θα γίνει με τις εκπαιδεύσεις των φοιτητών, τις πρακτικές ασκήσεις; Τι θα γίνουν τα προγραμματισμένα ραντεβού που ήταν κλεισμένα εδώ και έξι μήνες; Πού θα κατευθυνθεί όλος αυτός ο κόσμος για διάγνωση και κυρίως για θεραπεία; 

Στις λίστες αναμονής των υποστελεχωμένων, υπερφορτωμένων νοσοκομείων, στα απογευματινά ιατρεία, που θα πρέπει να πληρώσει σημαντικό ποσόν ή στα ιδιωτικά κέντρα όπου η συνεδρία λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, ειδικού παιδαγωγικού, ψυχοθεραπείας κυμαίνεται από 30-45 ευρώ (ανάλογα την περιοχή); Αλήθεια, είναι πολυτέλεια όλα αυτά; 

Η κ. Παναγιώτα από τον Νέο Κόσμο, που και τα δύο της παιδιά συμμετέχουν σε θεραπεία συμβουλευτικής και ειδικού παιδαγωγικού προγράμματος, μας λέει: «Θα ήθελα να συνεχίσει το πρόγραμμα, γιατί έχει βοηθήσει πάρα πολύ την κόρη μου. Ο γιος μου έχει αλλάξει συμπεριφορά. Εχει αποκτήσει πιο πολύ αυτοπεποίθηση. Είμαστε όλοι πιο ήρεμοι και χαρούμενοι. Νιώθω απογοήτευση που σταματάει». 

Ο κ. Γιώργος από την Καισαριανή, σε θεραπεία ζευγαριού, μας αναφέρει: «Τι θα γίνουμε; Πού θα πάμε; Είμαι άνεργος εδώ και τρία χρόνια. Δουλεύει μόνο η γυναίκα μου. Το παιδί μου βοηθήθηκε πολύ και εμείς οι ίδιοι. Αισθάνομαι λύπη και απογοήτευση. Αν ξαναρχίσετε να μας το πείτε. Δεν έχουμε λεφτά να πάμε κάπου αλλού. Είχα στηρίξει τις ελπίδες μου σ' αυτό το πρόγραμμα. Σας ευχαριστώ για ό,τι κάνατε για μας». Η κ. Γεωργία και ο κ. Ανδρέας από το Πέραμα, εργαζόμενοι περιστασιακά, με την αγωνία να συγκεντρώσουν τον κατάλληλο αριθμό ενσήμων για να έχουν ασφαλιστική κάλυψη, παρακολουθούν θεραπεία ζευγαριού και ο έφηβος γιος τους ατομικό ψυχοθεραπευτικό πρόγραμμα στο Τμήμα Εφήβων, μας λένε: «Ηταν παρά πολύ καλό το πρόγραμμα ψυχοθεραπείας που παρακολουθούσαμε, στο Τμήμα Εφήβων. Μας βοήθησε πολύ. Λυπόμαστε που σταματά». 

«Αυτό που αναδύεται είναι η απαίτηση του κόσμου για διατήρηση της πρωτοβάθμιας, δημόσιας, δωρεάν φροντίδας υγείας και όχι η κατάργηση. Η στελέχωση με προσωπικό. Η προστασία ποιότητας ζωής. Αυτονόητα δικαιώματα... που αυτή τη στιγμή χρειάζεται να προασπίσουμε, διότι ο κίνδυνος δεν είναι η μοναξιά, ο κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε στη μοναξιά», μας λέει η ειδική παιδαγωγός Καλλιόπη Οικονόμου. «Εδώ λειτουργούσαν δύο τμήματα, το Ιατροπαιδαγωγικό και το Τμήμα Εφήβων. 

»Το Ιατροπαιδαγωγικό Τμήμα αναλαμβάνει διαγνωστικό και θεραπευτικό για παιδιά 0-18 ετών. Στόχος του είναι η διάγνωση και θεραπεία διαταραχών και δυσλειτουργιών που αντιμετωπίζει το παιδί, ο έφηβος και η οικογένειά του. Επίσης συνδράμει σε καταστάσεις άμεσης ανάγκης παιδιών με μετατραυματικό στρες, π.χ. σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, ατυχημάτων, όπως σεισμοί του 1999 στην Αθήνα, φωτιές στην Ηλιεία το 2008. 

»Είναι ένα από τα ελάχιστα Κέντρα που εκτός από τη διάγνωση, αξιολόγηση, προσφέρει και θεραπεία. Ατομική ψυχοθεραπεία, ομαδική ψυχοθεραπεία παιδιών-εφήβων-γονέων, οικογενειακή ψυχοθεραπεία, συμβουλευτική γονέων, λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ειδική μάθηση, επαγγελματικό προσανατολισμό, παιγνιδιοθεραπεία. Ο αριθμός των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ που εξυπηρετεί, ανέρχεται στα 4.500 περιστατικά το χρόνο. Το αρχείο του είναι ένα από τα πιο παλαιά και πολύ σημαντικό, και αντιπροσωπεύει 67.000 περιστατικά μαζί με το Τμήμα Εφήβων». 

Για το θεραπευτικό Τμήμα Εφήβων μάς μιλά η Ευαγγελία Φωκά, κοινωνική λειτουργός -ψυχοθεραπεύτρια: «Αποτελεί τμήμα του Κέντρου Παιδοψυχικής Υγιεινής του ΕΟΠΥΥ-Αθηνών, απευθύνεται σε οικογένειες που έχουν έφηβο 13-18 ετών που παρουσιάζει συναισθηματικές διαταραχές-κατάθλιψη, μεταιχμιακή διαταραχή-ψύχωση, διαταραχές διατροφής, μεικτές διαταραχές συναισθήματος και διαγωγής. Αντιμετωπίζει τις δυσκολίες αυτές των εφήβων με ατομική ψυχοθεραπεία, θεραπεία οικογένειας, ομαδική ψυχοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή όπου κρίνεται σκόπιμο. Συνεργάζεται με την Εισαγγελία Ενηλίκων για περιπτώσεις αιμομιξίας και κακοποίησης εφήβων. Εκτός από το διαγνωστικό και θεραπευτικό έργο, προάγει και μεριμνά για την επιστημονική γνώση με το Τμήμα Ερευνας και Εκπαίδευσης, το οποίο διοργανώνει επιμορφωτικά σεμινάρια, συνέδρια, επιμορφώνει εκπαιδευτικούς, παρέχει και πρακτική άσκηση σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές». 

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12/03 ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Προκήρυξη 24ωρης Απεργίας στις 12 Μάρτη

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Τηλέφωνα: 6936828341, 6976878867, 6978741064. Φαξ: 2265023590, 2273023441. Email: prolipsiworkers@gmail.com

05/03/2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΜΑΡΤΗ 

Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης της χώρας εδώ και χρόνια πασχίζουμε «στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων»: Υπουργείων Εσωτερικών και Υγείας, ΚΕΔΕ και ΟΚΑΝΑ. Από την 1^η Γενάρη του 2014 δουλεύουμε στο απόλυτο σκοτάδι, αφού οι τέσσερις συναρμόδιοι φορείς έχουν κατεβάσει τον διακόπτη. 

Στο σάπιο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης μόνο η Προγραμματική Σύμβαση, που συνυπογράφουν οι τέσσερις, αντιμετωπίζει τα 73 Κέντρα Πρόληψης ως σύνολο δομών για τις υπηρεσίες των οποίων μεριμνά στοιχειωδώς η Πολιτεία. Η Προγραμματική Σύμβαση έληξε στις 31 Δεκέμβρη 2013 και δεν έχει ανανεωθεί. 

Απλήρωτοι εργαζόμενοι, χρέη στο ΙΚΑ, εκβιασμοί από την ηγεσία του ΟΚΑΝΑ και το μακρύ και το κοντό καθεμιάς από τις 73 διοικήσεις χτίζουν την εικόνα της Πρόληψης στη χώρα. 

Ακριβώς στην περίοδο που οι εργαζόμενοι τρέχουμε να ενισχύσουμε μαθητές, εκπαιδευτικούς, γονείς, που έχουν μεγάλη ανάγκη στήριξης στις συνθήκες οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης που ραγίζουν την καθημερινότητά τους. 

Στις 12 Μάρτη οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι των Κέντρων Πρόληψης της χώρας απεργούμε. Συναντούμε τους ανθρώπους, που καθημερινά παλεύουμε μαζί τους ενάντια στην εξάρτηση και συγκεντρωνόμαστε μπρος στο Υπουργείο Εσωτερικών, στις 10πμ. Στις 1μμ. παραχωρούμε συνέντευξη τύπου στο Ε.Κ.Α. (Γ΄ Σεπτεμβρίου και Μάρνης). 

Διεκδικούμε:

- Υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης για τη Λειτουργία των 73 Κέντρων Πρόληψης της χώρας, με ανάληψη υποχρέωσης από τα δύο Υπουργεία για την καταβολή όλων των ποσών που αναγράφονται σε αυτή και είναι τα ελάχιστα για τη λειτουργία τους στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο.

- Άμεση καταβολή μισθών στους συναδέλφους των 9 Κέντρων Πρόληψης, που δουλεύουν απλήρωτοι.

- Καταβολή των οφειλών Υπουργείου Εσωτερικών και των παράνομα μη αποδοθέντων από τον ΟΚΑΝΑ.

- Κέντρα Πρόληψης ανοιχτά για όλους τους ανθρώπους που ζουν στην χώρα.

- Θεσμική κατοχύρωση των Κέντρων Πρόληψης και των υπηρεσιών τους, με μετεξέλιξή τους σε 73 Τοπικά Παραρτήματα 13 ΝΠΔΔ, με δημοκρατικές διαδικασίες στη λήψη αποφάσεων, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση παρεμβάσεων στην κοινωνία.

- Αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Πρόληψης, Θεραπείας και Κοινωνικής Ένταξης. Χωρίς καταργήσεις, συγχωνεύσεις, ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών. Με άμεσες προσλήψεις προσωπικού, ώστε να καλύπτονται πραγματικά οι ανάγκες των κατοίκων της χώρας και όχι οι λογιστικοί «στόχοι» των «δανειστών».  

Οι αλυσίδες κάθε εξάρτησης σπάζουν με Ενεργοποίηση, Αντίσταση και Αλληλεγγύη. Γι’ αυτό το «πρωτογενές πλεόνασμα» ανθρωπιάς και οράματος παλεύουμε με όλες τις δυνάμεις μας, κόντρα στο ρεύμα. 

Το Δ.Σ. του Σωματείου

 

Πανελλαδικό συλλαλητήριο: ΠΟΕ-ΟΤΑ και ΟΛΜΕ κατά της διαθεσιμότητας

 

ΟΛΜΕ και ΠΟΕ-ΟΤΑ διοργανώνουν πανελλαδικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 6/3/14 στις 12.30 μ.μ. στην Αθήνα, Πλατεία Κλαυθμώνος. Η ΟΛΜΕ για τη διευκόλυνση συμμετοχής των εκπαιδευτικών κήρυξε τρίωρη στάση εργασίας (11 – 2 μ.μ. και 2 – 5 μ.μ.)

 

Η ανακοίνωση της ΠΟΕ-ΟΤΑ:

 

Συνεχίζεται ο διαρκής αγώνας των εργαζομένων κόντρα στην πολιτική των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων προκειμένου κανένας εργαζόμενος να μην απολυθεί στις 22 Μαρτίου 2014, ημερομηνία λήξης των πρώτων διαθεσιμοτήτων (Σχολικοί Φύλακες, Εκπαιδευτικοί κ.λπ.).

 

Είναι ξεκάθαρο πως για να περάσει αυτή η ανάλγητη πολιτική θα ενταθεί ο αυταρχισμός και η καταστολή αλλά και η ποινικοποίηση των αγώνων των εργαζομένων.

Συνεχίζουμε… δεν πτοούμαστε, δεν φοβόμαστε!!!

 

Την Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014 στη 1.00 το μεσημέρι, καλούμε τα συνδικαλιστικά στελέχη της Ομοσπονδίας (Μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων), διαθέσιμους αλλά και εργαζόμενους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να δώσουν δυναμικό παρών στο νέο συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί μαζί με την Ο.Λ.Μ.Ε. στην Αθήνα, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, που έχει οριστεί ως κέντρο του αγώνα των Σχολικών Φυλάκων.

 

Διεκδικούμε άμεσα:

 

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΩΝ.

 

ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ.

 

ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΤΗΣ 5 ΕΤΟΥΣ ΠΡΟΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

 

Στηρίζει η ΑΔΕΔΥ:

 

Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου, τα

Δ.Σ. των Ομοσπονδιών και των Σωματείων καθώς και τους εργαζόμενους

του Δημόσιου Τομέα να συμμετάσχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο

που διοργανώνουν η ΟΛΜΕ και η ΠΟΕ-ΟΤΑ την Πέμπτη, 6 Μαρτίου

2014 και ώρα 12:30μμ, στην πλατεία Κλαυθμώνος. 

 

Διεκδικούμε:

• Να μην απολυθεί κανένας υπάλληλος στις 23 Μάρτη

• Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο των απολύσεων και της κατάργησης οργανισμών

• Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους

• Παιδεία - υγεία - ασφάλιση - στέγη - ρεύμα και νερό για όλο το λαό