Στις 5 Ιούλη ψηφίζουμε ΟΧΙ στα μνημόνια - Ρήξη με τη συμμορία των δανειστών
Εδώ και 5 χρόνια σχεδόν - για να μην συνυπολογίσουμε τα προβλήματα που προηγήθηκαν της κρίσης και των περικοπών λόγω αυτής - η Ψυχική Υγεία και συγκεκριμένα οι εργαζόμενοι και οι λήπτες ζούμε έναν Γολγοθά.
Είμαστε οι μόνοι που κρατήσαμε την προοπτική όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια παρά την κατάρρευση που επήλθε για λόγους πολύ ισχυρότερους από απλά μια σύγκρουση εντός του χώρου. Είπαμε όχι και παλέψαμε ενάντια σε μέτρα που διέλυαν, όπως αποδείχθηκε και στην πράξη, τις δομές. Είπαμε όχι σε μέτρα που οδήγησαν, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, σε απολύσεις. Είπαμε όχι σε μέτρα που μείωσαν μισθούς και τσάκισαν δικαιώματα, που πάτησαν λήπτες και εργαζόμενους στο σβέρκο και που επέφεραν τεράστια έκπτωση στο έργο που αγαπάμε να κάνουμε.
Τα μέτρα αυτά λέγονται μνημόνια. Είναι η πολιτική που παίρνει από τους πολλούς για να τα δώσει στους λίγους. Οι λίγοι είχαν για εκτελεστικά τους όργανα τις κυβερνήσεις όλο αυτό το διάστημα που σάρωσαν τα πάντα. Φυσικά όλα αυτά τα μέτρα όχι μόνο δεν έλυσαν κανένα απολύτως πρόβλημα ίσα ίσα που έκαναν τα πράγματα ανυπόφορα.
Ειδικά για την Ψυχική Υγεία οι εργαζόμενοι ξέρουμε καλύτερα απ' όλους τι προβλήματα υπάρχουν, ξέρουμε όμως και τον τρόπο για να ξεπεραστούν. Ξέρουμε τα αιτήματα που πιέζουν για άμεση ικανοποίηση και είναι τέτοια η κατρακύλα που χρειαζόμαστε δραματικές αλλαγές ώστε να λύσουμε το πρόβλημα είτε αυτό λέγεται χρηματοδότηση, είτε απολύσεις και ανάγκη κάλυψης κενών, είτε εργατικά δικαιώματα, είτε δικαιώματα ασθενών, είτε σταμάτημα της εργοδοτικής τρομοκρατίας, είτε - στο τέλος τέλος - έλεγχος της κατάστασης από εμάς τους ίδιους που τόσο καιρό στηρίζουμε ότι καλό έχει απομείνει στην Ψυχική Υγεία, δουλεύοντας ουσιαστικά τσάμπα. Είμαστε παγιδευμένοι μεταξύ ενός άτυπου εκβιαστικού εθελοντισμού όπου ασφυκτιούμε και της απειλής μια χαοτικής ανεργίας.
