9.19.2014

Διήμερο κινητοποιήσεων στη δημόσια υγεία 1-2 Οκτωβρίου



Η ΟΕΝΓΕ από κοινού με την ΠΟΕΔΗΝ συμφώνησαν να πραγματοποιηθεί διήμερο κινητοποιήσεων στις 1 και 2 Οκτωβρίου:

- Το απόγευμα της 1ης Οκτωβρίου προτείνεται να διοργανωθούν από τις Ενώσεις Γιατρών και τα Σωματεία Εργαζομένων που ανήκουν στη δύναμη της ΠΟΕΔΗΝ  συλλαλητήρια σε όλους τους νομούς που βρίσκονται στην περιφέρεια της χώρας (πλην Αθήνας),  στις οποίες θα κληθούν να συμμετάσχουν κοινωνικοί φορείς (Αυτοδιοίκηση, Εργατικά Κέντρα, Επιστημονικοί Σύλλογοι, συλλογικότητες ασθενών). Το μεσημέρι της ίδιας μέρας οι Ενώσεις Γιατρών προτείνεται να παραχωρήσουν συνεντεύξεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

- Στις 2 Οκτωβρίου θα προκηρυχτεί απεργία σε όλο το χώρο της δημόσιας υγείας,  θα διοργανωθεί συλλαλητήριο στο υπουργείο Υγείας στις 12 το μεσημέρι και θ΄ ακολουθήσει πορεία στη Βουλή.

Ζητήματα αιχμής στην κινητοποίηση:

- Να καταργηθεί η ΕΣΑΝ ΑΕ που ξεθεμελιώνει εκ βάθρων τη δημόσια υγεία
- Διεκδικούμε ολοκληρωμένο, ποιοτικό, δωρεάν Δημόσιο Σύστημα ΠΦΥ, περίθαλψης, αποκατάστασης

- Απαιτούμε αποκατάσταση του Ειδικού Ιατρικού Μισθολογίου και του Ενιαίου Μισθολογίου

- Να γίνουν ΤΩΡΑ προσλήψεις στα δημόσια Νοσοκομεία και ΚΥ

Οι Ενώσεις Γιατρών θα ξεκινήσουν άμεσα την προεργασία, συγκαλώντας Γενικές Συνελεύσεις και ενημερώνοντας τους κοινωνικούς φορείς σχετικά με την κινητοποίηση.




Παραδίδουν όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) σε μια ιδιωτική εταιρεία


αναδημοσίευση από http://www.xekinima.org/ 


Ο Υπουργός Υγειας Μ. Βορίδης με νομοσχέδιο που έχει καταθέσει στη Βουλή (για ψήφιση στις 10/9) παραδίδει σε μια ιδιωτική εταιρία, την ΕΣΑΝ ΑΕ. (Εταιρία Συστήματος Αμοιβών Νοσοκομείων Α.Ε.). τη διαχείριση των χρημάτων του ΕΣΥ καθώς και την κοστολόγηση και την αξιολόγηση όλων των δομών Υγείας.

Ένας από τους βασικούς στόχους του νέου νόμου αποκαλύπτεται στη 2η σελίδα της «αιτιολογικής έκθεσης» που τον συνοδεύει:

«Με τον τρόπο αυτό …αποφεύγεται και η μελλοντική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς η ΕΣΑΝ Α.Ε. δύναται να μετεξελιχθεί με γοργούς ρυθμούς σε μια απολύτως βιώσιμη και οικονομικώς αυτάρκη ανώνυμη εταιρία»

Έτσι ωμά και κυνικά η κυβέρνηση δηλώνει πως στόχος του νομοσχεδίου είναι να σταματήσουν οι νοσοκομειακές δομές να χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό και να λειτουργούν σαν μια εταιρία που συντηρείται και βγάζει κέρδη με βάση την «παραγωγή» της.

Σύμφωνα και με ανακοίνωση της ΕΙΝΑΠ [1] για την ΕΣΑΝ ΑΕ. (2/9/2014):

«Συνολικά ως το 2020 σχεδιάζουν ώστε τα νοσοκομεία να είναι πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενα με μηδενική κρατική χρηματοδότηση

Παράλληλα, για όσο καιρό το Δημόσιο συνεχίσει να χρηματοδοτεί το ΕΣΥ, η ΕΣΑΝ Α.Ε. στοχεύει να κατευθύνει ένα όλο και μεγαλύτερο μερίδιο αυτών των χρημάτων, όπως και των χρημάτων του ΕΟΠΥΥ και των υπόλοιπων ασφαλιστικών ταμείων προς τις ιδιωτικές κλινικές – και σε βάρος των δημόσιων νοσοκομείων.

Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά το νομοσχέδιο και τις συνέπειες του για τους εργαζόμενους και τους ασθενείς:

1. η προίκα της ΕΣΑΝ 

 

Η ΕΣΑΝ Α.Ε. θα προικοδοτηθεί από το Δημόσιο με 1 εκ. ευρώ και θα είναι μετοχική εταιρία: θα εκδοθούν 20.000 μετοχές στην τιμή των 50 € η κάθε μια. Οι μετοχές της θα είναι ονομαστικές και μεταβιβαστές (Μέρος Α – άρθρο 7ο του νομοσχεδίου) δηλαδή θα πωλούνται «στην αγορά», ενώ στο ΔΣ της θα συμμετέχουν και εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών.
(Μέρος Α, άρθρο 1ο)

Η κυβέρνηση, έτσι, βάζει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, δίνοντας τη διαχείριση δημοσίου χρήματος για την Υγεία σε μια ιδιωτική εταιρία στην οποία οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών θα έχουν αποφασιστικό λόγο. Από το ΔΣ της ΕΣΑΝ οι ιδιώτες πάροχοι Υγείας θα έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στους δημόσιους πόρους για την Υγεία και θα τους κατευθύνουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα.

Πιο σημαντικό είναι ωστόσο ότι μέσω της ΕΣΑΝ δίνεται η δυνατότητα να περάσει ο έλεγχος ολόκληρου του συστήματος Υγείας της χώρας μας στα χέρια μεγαλοεπιχειρηματιών που θα αγοράσουν ένα σεβαστό ποσοστό των μετοχών της εταιρίας. Όπως στα ΜΜΕ, όπου 3 – 4 οικογένειες «κυβερνούν» ανεξέλεγκτα, όπως στα πετρέλαια, στις τράπεζες, στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, κλπ, μια χούφτα μεγαλοκαρχαριών ελέγχουν τα πάντα, έτσι θα γίνει και στην Υγεία. Και μπορούμε εύκολα να φανταστούμε ποιοι θα είναι αυτοί: οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών, των φαρμακευτικών βιομηχανιών, των ασφαλιστικών εταιριών – αυτοί θα περάσουν τον έλεγχο του συνόλου της δημόσιας Υγείας στα δικά τους χέρια. Η Υγεία του 99% των Ελλήνων εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων θα αποτελεί αντικείμενο κέρδους για το ιδιωτικό κεφάλαιο!

2. Τα έσοδα της ΕΣΑΝ

 

Η ΕΣΑΝ. Α.Ε. θα έχει έσοδα:
  • από τον ΕΟΠΥΥ και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία για τις «…νοσοκομειακές υπηρεσίες που παρασχέθηκαν προς τους ασφαλισμένους τους…»
  • από κονδύλια της Ε.Ε. που προορίζονται για την Υγεία
  • από την διαχείριση των αποθεματικών και των περιουσιακών στοιχείων των νοσοκομείων
  • από «αμοιβές των υπηρεσιών που η Εταιρία παρέχει, στα δημόσια νοσοκομεία, στις ιδιωτικές κλινικές, στον ΕΟΠΥΥ και στους άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς, για τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων που αποστέλλονται από τους φορείς αυτούς» (δείτε στη συνέχεια ποια στοιχεία είναι αυτά) (Μέρος Α - άρθρο 8ο)

Δηλαδή, οι ιδιώτες μέτοχοι (ιδιοκτήτες) της ΕΣΑΝ θα καθορίσουν τις τιμές των νοσοκομειακών υπηρεσιών έτσι ώστε να απομυζούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα ταμεία, θα τσεπώνουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και θα ροκανίσουν τα αποθεματικά και την περιουσία των νοσοκομείων. Και όλα αυτά στο όνομα του δημοσίου συμφέροντος και της αναβάθμισης του συστήματος δημόσιας υγείας.

3. Το σύστημα των «Διαγνωστικών Ομοιογενών Ομάδων» - DRG

 

Η ΕΣΑΝ Α.Ε. θα αναπτύξει ένα σύστημα «Διαγνωστικών Ομοιογενών Ομάδων» (DRG). Όλες οι ασθένειες και οι θεραπευτικές μέθοδοι θα ομαδοποιηθούν και θα τιμολογηθούν και θα αποτελούν τα «στάνταρντ» που πρέπει να ακολουθούν όλα τα νοσοκομεία της ΕΣΑΝ.

«Κάθε ομάδα που καθορίζεται ως ομοιογενής προσδιορίζεται κατά κύριο λόγο με αναφορά το κόστος της ιατρικής θεραπείας»
(αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου – 1η σελίδα)

Το σύστημα των DRGs υπολογίζει το κόστος ανά διαγνωστική κατηγορία (μέσω στατιστικών δεδομένων που έχουν συλλεχθεί και επεξεργαστεί) και όχι το κόστος με βάση συγκεκριμένες θεραπευτικές πράξεις ή ημέρες νοσηλείας ανά ασθενή.

«Για παράδειγμα, μια χολοκυστεκτομή , αφού ενσωματωθεί το κόστος των εξετάσεων, των ημερών νοσηλείας, της υλικοτεχνικής υποδομής  και των φαρμάκων που απαιτήθηκαν και πιθανά (αυτό δεν έχει διευκρινιστεί σαφώς) της αμοιβής του προσωπικού, κοστολογείται Χ ευρώ. Η ΕΣΑΝ θα πληρώσει το νοσοκομείο Χ ευρώ για κάθε περιστατικό χολοκυστεκτομής, άσχετα αν κάποια περιστατικά θα κοστίσουν στην πραγματικότητα κάτι περισσότερο. »
Γ. Γιαννόπουλος, πρόεδρος της ΕΙΝΑ [2], 7/9/2014

Με την εφαρμογή των DRG αλλάζει όλη η φιλοσοφία του συστήματος Υγείας. Ο ασθενής αντιμετωπίζεται με λογιστική λογική και το νοσοκομείο με λογικές οικονομικού κόστους – οφέλους και όχι με επιστημονικά και κοινωνικά κριτήρια.

Η εφαρμογή συστήματος DRG στη Γερμανία (και όχι μόνο) έχει ως συνέπεια τα λεγόμενα «ματωμένα εξιτήρια», όπου οι γιατροί είναι πολλές φορές αναγκασμένοι να δίνουν εξιτήριο νωρίτερα από ότι είναι πραγματικά ασφαλές για τους ασθενείς, αφού είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν πιστά τις DRG.[3]

Πράγματι, με την εφαρμογή των DRG αν κάποιος ασθενής χρειάζεται διαφορετική θεραπευτική μέθοδο από αυτήν που προβλέπει το σύστημα ή περισσότερο χρόνο, το κόστος θα επιβαρύνει τον ίδιο, αφού το «σύστημα» αναγνωρίζει ομάδες με βάση το κόστος και όχι ασθενείς με διαφορετικές ανάγκες.

Στη δε Αγγλία μια από τις συνέπειες της εφαρμογής συστήματος DRG ήταν η απροθυμία νοσοκομείων να προμηθευτούν νέες τεχνολογίες γιατί αυτές θα αύξαναν το κόστος θεραπείας, νοσηλείας κλπ των ασθενών! Το όφελος των ασθενών και η επιστημονική άποψη απουσιάζει από τα κριτήρια για την αγορά ή όχι νέων τεχνολογιών. [4]

4. Επιχειρησιακό Σχέδιο 

 

Η ΕΣΑΝ Α.Ε. καταρτίζει ένα επιχειρησιακό σχέδιο. Αυτό περιλαμβάνει «στόχους εκφρασμένους σε ποσά και ποσοστά», «τους ετήσιους χρηματοοικονομικούς, ποιοτικούς και επιχειρησιακούς δείκτες», «δείκτες αποδοτικότητας» κ.α.
(Μέρος Β – άρθρο 27)

Επίσης, σύμφωνα με την «έκθεση αξιολόγησης συνεπειών του νομοσχεδίου» (έκθεση του Υπουργείου Υγείας)

«Οι διαθέσιμοι πόροι θα κατανέμονται πιο δίκαια στους παρόχους υπηρεσιών από τη στιγμή που ένα αφομοιωμένο και ώριμο σύστημα ομοιογενών ομάδων δημιουργεί ροή χρημάτων στα νοσοκομεία αναλογικά προς τις υπηρεσίες και τα χαρακτηριστικά τους (εγχειρίσεις, σοβαρότητα της ασθένειας κλπ)»

Τα νοσοκομεία θα λειτουργούν λοιπόν με βάση «δείκτες αποδοτικότητας» και άλλα παρόμοια κριτήρια, τα οποία δεν θα έχουν σχέση με το πόσους ασθενείς θεράπευσαν, ανακούφισαν ή κάτι αντίστοιχο, αλλά με βάση πόσα χρήματα έβγαλαν από τα χειρουργεία, τις εξετάσεις κοκ και πόσο μείωσαν τις δαπάνες τους.

Για να χρηματοδοτηθούν τα νοσοκομεία οι γιατροί θα πρέπει να κυνηγάνε χειρουργεία και εξετάσεις, όπως γίνεται στον ιδιωτικό τομέα, για να πιάσουν τους «στόχους» και να αξιολογηθούν θετικά.

Μέσα από τέτοιες φόρμουλες θα προχωρήσουν παραπέρα και οι συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα νοσοκομείων που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση με την Τρόϊκα (στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο του 2011 και 2012). Αν ένα νοσοκομείο δεν είναι «αποδοτικό» (π.χ. νοσοκομεία στην επαρχία σε περιοχές με λίγους κατοίκους) οι μάνατζερ της ΕΣΑΝ θα το κλείνουν. Αν προγράμματα προληπτικής ιατρικής θεωρηθούν «μη αποδοτικά» θα μειωθούν και θα εξαλειφθούν. Αν υπηρεσίες νοσοκομείων χαρακτηριστούν «κοστοβόρες» θα ιδιωτικοποιηθούν (για να μειωθεί υποτίθεται το κόστος).

Την ίδια στιγμή, η ΕΣΑΝ σαν ιδιωτική εταιρία θα μπορεί σταδιακά να επιβάλλει στα δημόσια νοσοκομεία εργασιακές σχέσεις ιδιωτικού τομέα. Να αυξήσει τις προσλήψεις με μπλοκάκια, να επιβάλλει ατομικές συμβάσεις κοκ.

Άλλωστε σύμφωνα (και πάλι) «έκθεση αξιολόγησης συνεπειών του νομοσχεδίου»:

«Η σύσταση μια ανώνυμης εταιρίας … δίνει στο ελληνικό δημόσιο τη δυνατότητα άσκησης, άμεσα ή έμμεσα, αποφασιστικής επιρροής σ’ ένα τόσο σημαντικό τομέα όπως ο έλεγχος και η ρύθμιση των δαπανών της παροχής νοσοκομειακών υπηρεσιών υγείας»

5. Όλοι οι φάκελοι των ασθενών στα χέρια των ιδιωτών 

 

Όλα τα νοσοκομεία θα πρέπει να αποστέλλουν στην ΕΣΑΝ Α.Ε. τους φακέλους των ασθενών τους μαζί με στοιχεία ταυτοποίησης (ΑΜΚΑ, ΑΦΜ, κ.α.). Επίσης η ΕΣΑΝ Α.Ε. θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, στο ΕSΥΝΕΤ, στο πρόγραμμα «Χάρτης Υγείας», ενώ όλα τα ασφαλιστικά ταμεία θα πρέπει να αποστέλλουν στην Εταιρία όλα τα αρχεία νοσηλείας και κόστους θεραπείας των ασφαλισμένων τους.
(Μέρος Α - άρθρα 2-5)

Με βάση τα παραπάνω στοιχεία θα καθοριστούν και θα τιμολογηθούν τα συστήματα DRG, με κριτήρια βέβαια που δεν θα έχουν γνώμονα το όφελος των ασθενών αλλά τη μείωση των εξόδων των νοσοκομείων και την αύξηση των κερδών των ιδιωτικών κλινικών, των φαρμακευτικών εταιριών κοκ.

Την ίδια στιγμή η διαχείριση των παραπάνω στοιχείων από την ΕΣΑΝ σημαίνει ότι όλοι οι έμποροι της υγείας (ασφαλιστικές εταιρίες, κ.α.) θα έχουν πρόσβαση στους ιατρικούς φακέλους κάθε πολίτη και σε μια σειρά ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

6. Τι πρέπει να γίνει

 

Πρέπει άμεσα οι γιατροί, οι νοσηλευτές και όλοι οι εργαζόμενοι στη δημόσια υγεία να κινητοποιηθούν με στόχο την κατάργηση του νέου νόμου.Να συγκληθούν τα συμβούλια των γιατρών και τα σωματεία όλων των εργαζομένων στα νοσοκομεία, να οργανώσουν κατ' αρχήν εκστρατείες ενημέρωσης όλων των εργαζομένων, των ασθενών, των συνοδών τους και των τοπικών κοινωνιών γύρω από τα νοσοκομεία και στη συνέχεια ΠΟΕΔΗΝ [5], ΟΕΝΓΕ [6], να σχεδιάσουν σοβαρά και αποφασιστικά τον αγώνα ενάντια σ' αυτό το νομοσχέδιο. Στον αγώνα πρέπει να καλεστούν οι γιατροί και οι εργαζόμενοι του ΕΟΠΥΥ και όλων των ασφαλιστικών ταμείων. Τα μαχητικά σωματεία βάσης στα νοσοκομεία πρέπει να μπουν μπροστά, ξεκινώντας ενημερωτικές εκστρατείες και πιέζοντας τις ηγεσίες της ΠΟΕΔΗΝ και της ΟΕΝΓΕ να προχωρήσουν σε σχεδιασμό αγώνα. Στο βαθμό που αρνηθούν, η μάχη πρέπει να δωθεί με οριζόντια διασύνδεση των μαχητικών σωματείων και τη δημιουργία ενός συντονιστικού αγώνα ενάντια στο νόμο της ΕΣΑΝ.

____________________________________
1. Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου Αθήνας Πειραιά
2. Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου Αθήνας
3,4. Τα παραδείγματα αυτά βρίσκονται στην Έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Συστήματα και τις Πολιτικές στην Υγεία στην ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας: http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0004/162265/e96538.pdf
5. Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων
6. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

Κυνική ομολογία της Κομισιόν: Δεν ισχύει στις χώρες του μνημονίου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ


Απίστευτη ήταν η ομολογία της Κομισιόν ότι στην Ελλάδα και στις χώρες του Μνημονίου δεν ισχύει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και το Δίκαιο της ΕΕ, σύμφωνα με απάντηση που έδωσε ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ, Γ. Κατάϊνεν, σε σχετική ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην ερώτησή τους, αφού μνημόνευαν έκθεση του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ, Cephas Lumina, αναφορικά με τα “μέτρα λιτότητας που λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, που υποβαθμίζουν την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων που προστατεύονται από Διεθνείς Συμβάσεις των ΗΕ, αλλά και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ”, ζητούσαν από την Κομισιόν τη θέση της, καθώς επίσης, συγκεκριμένα μέτρα για την παύση της “παραβίασης των δικαιωμάτων στην Ελλάδα, στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων”.

Στην απάντησή του ο αρμόδιος Επίτροπος, Γ. Κατάϊνεν, κάνει απόλυτα σαφές ότι στην Ελλάδα και στις χώρες του Μνημονίου, δεν χωρούν κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, τονίζοντας ότι “Όσον αφορά...τα προγραμματικά έγγραφα (σ.σ. τα Μνημόνια), δεν πρόκειται για ενωσιακό δίκαιο, αλλά για μέσα που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της”, για να ρίξει στη συνέχεια το “μπαλάκι των ευθυνών” στην ελληνική κυβέρνηση, σημειώνοντας ότι “στην Ελλάδα εναπόκειται να εξασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεών της όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα”.

Καταλήγοντας στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αντί να κάνει αυτοκριτική για τα αποτελέσματα που έχουν οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα στους εργαζόμενους και την κοινωνία, δικαιολογεί τα μέτρα των Μνημονίων, λέγοντας ότι “κατά τον σχεδιασμό του προγράμματος λήφθηκε εναργώς υπόψη η ανάγκη να διασφαλιστεί ο δίκαιος χαρακτήρας της διαδικασίας προσαρμογής, μέσω της προστασίας των ομάδων χαμηλών εισοδημάτων”.

Ακολουθούν η πλήρης ερώτηση και απάντηση:

«Ερώτηση προς την Επιτροπή

Georgios Katrougalos (GUE/NGL), Dimitrios Papadimoulis (GUE/NGL), Kostadinka Kuneva (GUE/NGL), Emmanouil Glezos (GUE/NGL), Kostas Chrysogonos (GUE/NGL) και Sofia Sakorafa (GUE/NGL).

Θέμα:Έκθεση εμπειρογνώμονα των ΗΕ για την προσβολή ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Πρόσφατη έκθεση του ειδικού εισηγητή των ΗΕ Cephas Lumina (Report on the effects of foreign debt and other related international financial obligations of States on the full enjoyment of all human rights, particularly economic, social and cultural rights, Addendum, Mission to Greece, UN A/HRC/25/50/Add.1) διαπιστώνει ότι τα μέτρα λιτότητας που λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής υποβαθμίζουν την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων που προστατεύονται από Διεθνείς Συμβάσεις των ΗΕ, αλλά και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.

Η Έκθεση συστήνει στους δανειστές (άρα και την ΕΕ), μεταξύ άλλων: α) να μην παρέχουν βοήθεια υπό όρους άσκησης παρεμβατικών και ταπεινωτικών πολιτικών που υπονομεύουν την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα· β) να συμπεριλάβουν τη μείωση της ανεργίας και της φτώχειας ως μετρήσιμους στόχους στο πρόγραμμα προσαρμογής· γ) να διασφαλίσουν τη διαφάνεια στις διαπραγματεύσεις.

Με αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Επιτροπή:

1. Πώς σχολιάζει τις θέσεις της Έκθεσης ως προς την παραβίαση δικαιωμάτων και από όργανα της ΕΕ και τις ανωτέρω συστάσεις που απευθύνονται και σε αυτήν;

2. Τι προτίθεται να πράξει για να παύσει η παραβίαση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα, στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων;

Απάντηση του κ. Katainen εξ ονόματος της Επιτροπής  (17.9.2014) 

Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να εξασφαλίσει ότι, κατά την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ, θα γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα που κατοχυρώνει ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Όσον αφορά, ωστόσο, τα προγραμματικά έγγραφα, δεν πρόκειται για ενωσιακό δίκαιο, αλλά για μέσα που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της: υπό την έννοια αυτή δεν μπορεί να γίνει επίκληση του Χάρτη, ενώ στην Ελλάδα εναπόκειται να εξασφαλίσει την τήρηση των υποχρεώσεών της όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει αποφανθεί ότι τα μέτρα που ελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές, δεν παραβιάζουν τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η Επιτροπή έχει πλήρη επίγνωση της δύσκολης κοινωνικής κατάστασης στην Ελλάδα και το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην απασχόληση και τις κοινωνικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κατά τον σχεδιασμό του προγράμματος λήφθηκε εναργώς υπόψη η ανάγκη να διασφαλιστεί ο δίκαιος χαρακτήρας της διαδικασίας προσαρμογής, μέσω της προστασίας των ομάδων χαμηλών εισοδημάτων. Το πρόγραμμα αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στις μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία βιώσιμης ανάπτυξης και απασχόλησης, ενώ περιλαμβάνει πολιτικές που αποσκοπούν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των δικτύων κοινωνικής ασφάλειας, τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των παροχών ανεργίας για τους μακροχρόνια άνεργους, καθώς και την πρόσβαση των ανασφάλιστων στις υπηρεσίες υγείας. Επιπλέον, δρομολογείται πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, σε πιλοτική βάση. Το εν λόγω πρόγραμμα θα αρχίσει το 2015 και θα επεκταθεί σταδιακά σε ολόκληρη τη χώρα. Όσον αφορά την ανεργία, έχουν ήδη θεσπιστεί προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ για την πρόσληψη νέων και μακροχρόνια άνεργων». 

 αναδημοσίευση από http://www.koutipandoras.gr


«Ψυχορραγεί» το Δαφνί»



του Μίλτου Σακελλάρη
 

Το οριστικό κλείσιμο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «Δαφνί» έχει οριστεί για τον Ιούλιο του 2015, στο όνομα της…ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, μαζί με το Δρομοκαΐτειο και το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Ο λόγος είναι απλός. Η Ελλάδα έχει υπογράψει σύμφωνο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που τονίζει ότι στο πλαίσιο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης πρέπει να κλείσουν τα νοσοκομεία και οι κλινικές τους να μεταφερθούν στα γενικά νοσοκομεία, να συρρικνωθούν οι δομές τους και να απολυθούν εργαζόμενοι.

Το τελευταίο διάστημα γίνονται διαμαρτυρίες εργαζομένων κατά της «μεταρρύθμισης». Το topontiki.gr επικοινώνησε με τον αντιπρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων στο Δαφνί, Ιωάννη Γκότση, ο οποίος μας εξήγησε τι θα πει…μεταρρύθμιση.

«Υλοποιώντας το σύμφωνο με την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το τέλος του 2015, στα πλαίσια της «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, θα πρέπει να κλείσουν τα ψυχιατρικά νοσοκομεία Αττικής, Θεσσαλονίκης και Δαφνίου και οι κλινικές τους να μεταφερθούν στα γενικά νοσοκομεία. Και βεβαίως καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό. Τα ερωτήματά μας είναι πως θα μεταφερθούν οι ασθενείς και οι εργαζόμενοι Αυτή τη στιγμή διαμαρτυρόμαστε ενάντια στο κλείσιμο του νοσοκομείου. Που θα πάνε όλοι αυτοί οι ασθενείς; Σε ποια γενικά νοσοκομεία θα πάνε οι ασθενείς;», αναρωτιέται ο κ. Γκότσης.

Αυτή τη στιγμή στο Δαφνί νοσηλεύονται 1200 ασθενείς, 600 μέσα στο Δαφνί και οι εναπομείναντες σε εξωνοσοκομειακές δομές. Οι ασθενείς αναμένεται να μεταφερθούν στα γενικά νοσοκομεία, όπου θα παρέχονται οι υπηρεσίες, οι οποίες όπως μας λέει ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου των εργαζομένων, «δεν γίνεται να δοθούν στα γενικά νοσοκομεία, για λόγους υποστελέχωσης. Με περικοπές των δαπανών τους και με μία εντελώς διαφορετική κουλτούρα του ψυχιατρικού νοσοκομείου. Και ουσιαστικά θεωρούμε ότι αυτό δεν εντάσσεται στα πλαίσια της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης αλλά μνημονιακών κλεισιμάτων των νοσοκομείων. Το βίαιο κλείσιμο δεν είναι μεταρρύθμιση έτσι όπως θέλουν να το ονομάζουν».

Από την πλευρά του ο διευθυντής του 9ου ψυχιατρικού τμήματος του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου και Διευθυντής στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας στους Αγίου Αναργύρους,  Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, μιλώντας στο topontiki.gr δηλώνει ότι υπάρχουν δύο θέματα που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής: «πρώτον τι θα γίνει με το προσωπικό και δεύτερον ποια θα είναι τύχη των ασθενών. Και δεν είναι μόνο το Δαφνί, είναι και τα άλλα νοσοκομεία. Τι θα γίνει στα νοσοκομεία που έχουν το ελάχιστο προσωπικό αυτή τη στιγμή. Οι ψυχίατροι ήταν βολεμένοι τόσα χρόνια και δεν πάλεψαν για μία σωστή μεταρρύθμιση». Και συνεχίζει: «Στο Δαφνί θα θέλαμε πολύ περισσότερο προσωπικό για να λειτουργήσουμε. Κινούμαστε κάτω από το όριο ασφαλείας. Το σύστημα λειτουργίας είναι απαρχαιωμένο. Οι ασθενείς μας είναι κλειδωμένοι και καθηλωμένοι. Καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν είναι ανθρωπιστικό».

Αξίζει να σημειωθεί πως κατά καιρούς έχουν γίνει διάφορες καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται ορισμένοι ψυχικά ασθενείς, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία, το 55% των εισαγωγών είναι ακούσιες και πραγματοποιούνται με την επέμβαση της αστυνομίας. Το πώς η συγκεκριμένη ψυχιατρική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης θα λύσει τα προβλήματα των ασθενών και θα τους παρέχεται καλύτερη αντιμετώπιση στα νοσοκομεία και όχι στις εξειδικευμένος μονάδες, με λιγότερο προσωπικό, είναι απορίας άξιο.

«Ψυχιατρική μεταρρύθμιση θα γινόταν όταν υπήρχε εξανθρωπισμός των δομών των εξειδικευμένων νοσοκομείων και στελέχωση με περισσότερο προσωπικό. Φανταστείτε τι έχει να γίνει στα κανονικά νοσοκομεία», προσθέτει ο κ. Μεγαλοοικονόμου.

αναδημοσίευση από  http://www.topontiki.gr


9.18.2014

Κάλεσμα του Αντιφασιστικού Συντονισμού Αθήνας - Πειραιά για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Π. Φύσσα


1 χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την Χρυσή Αυγή… Καμία ανοχή στους νεοναζί - Καμία ανακωχή με τους μηχανισμούς που τους στηρίζουν


·           Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη 2014 – 6μ.μ Κερατσίνι (Π.Τσαλδάρη)  μεγάλη Αντιφασιστική Πορεία
·       Προσυγκέντρωση Αντιφασιστικού Συντονισμού Αθήνας-Πειραιά στις 5 μ.μ. – Παναγή Τσαλδάρη & Λ.Σαλαμίνος(προέκταση της Πέτρου Ράλλη) 
·          Κυριακή 21 Σεπτέμβρη στις 6 μ.μ αντιφασιστική συνέλευση, εκδηλώσεις και συναυλία του αντιφασιστικού συντονισμού συλλογικοτήτων με τους The Boogie Traps, Εncardia,Φωτεινή Βελεσιώτου, Φοίβο Δεληβοριά, Νατάσσα Μποφίλιου. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο πάρκο Σελεπίτσαρι (Κερατσίνι) και η συναυλία στο 3οΛύκειο, δίπλα στο πάρκο με ελεύθερη είσοδο.

·          Σάββατο 8 Νοέμβρη, το πρώτο Πανευρωπαϊκό ραντεβού αντιφασιστικής δράσης. Με μεγάλη συναυλία το Σάββατο 8 Νοέμβρη με τους Justin Sullivan και Dean White από τουςNew Model Army – Baildsa κ.α. και αντιφασιστικές διαδηλώσεις σε γειτονιές και πόλεις της χώρας, τις προηγούμενες μέρες.

Ένας χρόνος έχει περάσει από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη Χρυσή Αυγή. Η δικαστική οδός της «τιμωρίας» που έταξαν οι «αντιφασίστες» Σαμαράς – Βενιζέλος αποδεικνύεται ολοένα και πιο ανεπαρκής μέθοδος για την αντιμετώπιση του φασισμού. Αποθρασυμένα από τον θεσμικό ρατσισμό που αφήνει ελεύθερους τους μπράβους που πυροβολούσαν μετανάστες εργάτες στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, βάζει στο αρχείο την υπόθεση της δολοφονίας στο Φαρμακονήσι και βαφτίζει «αντιρατσιστικά» νομοσχέδια  ποινικοποίησης της «αιρετικής» άποψης, τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, ξαναβγαίνουν παγανιά και στέλνουν στο νοσοκομείο μετανάστες και ομοφυλόφιλους σε πολλές γειτονιές, ενώ αφήνουν την υπογραφή τους ακόμα και σε επιθέσεις σε χώρους αλληλεγγύης όπως το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών στον Πειραιά. Την ίδια ώρα, αποφυλακίζονται οι μαχαιροβγάλτες Σκορδέλη – Ματθαιόπουλος, ενώ οι προτεινόμενες αλλαγές στον ποινικό κώδικα βγάζουν λάδι τη Χρυσή Αυγή. Είναι φανερό πως η μόνη αποτελεσματική αντιμετώπιση των φασιστών είναι η συντονισμένη δράση ενός μαζικού και μαχητικού αντιφασιστικού κινήματος σε κάθε πόλη και γειτονιά, σε κάθε εργασιακό χώρο, σχολείο και σχολή που θα απονομιμοποιεί τους νεοναζί, θα ξεσκεπάσει τους συμμάχους τους, θα διαλύσει τους μηχανισμούς που τους στηρίζουν. Και δεν πρόκειται μόνο για ελληνική υπόθεση…

Τα πρόσφατα αποτελέσματα των ευρωεκλογών έδειξαν πολύ καθαρά το είδος και το μέγεθος της απειλής. Η ιστορία το έχει δείξει πολύ καθαρά και όχι μόνο μία φορά. Τα φασιστικά και ναζιστικά κινήματα ξεκινούν από ολιγομελείς ομάδες, που φορούν το προσωπείο του αντισυστημικού και επιλέγουν ένα εύκολο, «ξένο» ή «διαφορετικό» εχθρό, για να μαζικοποιηθούν και όταν έρθουν στην εξουσία βασικό τους μέλημα είναι το τσάκισμα του κινήματος (εργατικού, λαϊκού) και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου που τους χρηματοδοτούσε και τους στήριζε ασύστολα και απροκάλυπτα. Στις σημερινές συνθήκες της βαθιάς κρίσης του καπιταλισμού, του τεράστιου πολιτικού κενού, η επίκληση της ιστορικής μνήμης δεν αρκεί. Χρειάζονται σύγχρονες απαντήσεις στα σημερινά προβλήματα των κοινωνιών συνδεδεμένες με το όραμα της κοινωνικής ανατροπής και ενός κόσμου χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό δεν μπορούν και δεν θέλουν να το κάνουν κυβερνήσεις υποταγμένες στις οικονομικές ολιγαρχίες των τραπεζιτών και των πολυεθνικών. Ούτε βέβαια οι δικαστές και τα ΜΜΕ που αυτοί διορίζουν και πληρώνουν. Είναι καθήκον του κινήματος σε πανευρωπαϊκή και διεθνή κλίμακα να τσακίσει τα σχέδια του συστήματος και της ακροδεξιάς.
 
Έχουμε ακόμα το χρόνο και την πλειοψηφία με το μέρος μας. Γιατί το ότι οι ακροδεξιοί και οι νεοναζί αυξάνονται είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι ότι οι αντιφασίστες παραμένουν η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Τα ακροδεξιά και ναζιστικά κόμματα είναι ακόμα μειοψηφίες και ποσοστά χωρίς αντίστοιχη οργανωτική ανάπτυξη ή δυνατότητα άμεσης μετατροπής σε μαζικά κινήματα. Αυτή η κατάσταση δεν θα διαρκέσει για πάντα. Στην πραγματικότητα δίνουμε έναν αγώνα δρόμου με δύο επιλογές: είτε την παραπέρα ανάπτυξη των νεοναζί  και το τσάκισμα του κινήματος είτε το τσάκισμα τους από το κίνημα ώστε να ανοίξει ο δρόμος για ανατροπή του συστήματος και των κυβερνήσεων που το υπηρετούν. Εμείς επιλέγουμε και προτείνουμε τον δεύτερο δρόμο. Μέσα από ένα ενωτικό, μαζικό, διεθνιστικό και μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα που να συσπειρώνει όλους και όλες όσους αντιστέκονται με συνέπεια στο σύστημα, τις πολιτικές του και το μακρύ του χέρι το φασισμό.
 
Σε αυτόν τον αγώνα σας καλούμε.
 
Θέλουμε να δείξουμε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και  σε πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης ότι το αντιφασιστικό κίνημα είναι η μεγάλη πλειοψηφία. Ότι δεν θα χαρίσουμε τις ελευθερίες και τις κατακτήσεις δεκαετιών στους εχθρούς της ελευθερίας και σε όσους μισούν την διαφορετικότητα των ανθρώπων. Απευθύνουμε ένα πλατύ ενωτικό κάλεσμα σε όλες τις συλλογικότητες του κινήματος και σε ανένταχτους-ες για συμμετοχή σε αυτές τις κινητοποιήσεις.
Ειδικά στον αγώνα κατά του φασισμού δεν χωρούν μικροκομματικές λογικές ή διασπαστικές πρακτικές.
Η δολοφονία του Παύλου είναι μια ξεκάθαρη προειδοποίηση για το που οδηγεί η έλλειψη ενός αντιφασιστικού κινήματος κεντρικά και σε κάθε γειτονιά που να μπορεί να υπερασπίζει τον εαυτό του από τις επιθέσεις των Ναζί.
Ο Αντιφασιστικός Συντονισμός επιτροπών-πρωτοβουλιών-συλλογικοτήτων Αθήνας-Πειραιά κλείνοντας ένα χρόνο ζωής και συσπειρώνοντας 31 συλλογικότητες από ένα πολύ ευρύ πολιτικό και ιδεολογικό φάσμα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα των δυνατοτήτων του κινήματος και της ενωτικής δράσης.
 
 
http://antifacoordination.com/
email: antifasistikos.syntonismos@gmail.com
Τηλ. Επικοινωνίας: 6976436302 – 210 3813928 – 210 3306286
 
 
 
 
 
 

9.16.2014

ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΠΟΝΤΑΡΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΗΣ


Το αγόρι που μιλούσε με τους πλανήτες της Κριστίν Μπαρνέτ

από τον Jean-Claude Maleval

Στη δεκαετία του ’60, ένα ζευγάρι από το Λονδίνο, ο Jack και η Ivy Hodges, από αγάπη για την κόρη τους, την Anne, αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τον αυτισμό της με αυστηρότητα, χωρίς να διστάζουν να τη χαστουκίζουν, ή να της δίνουν και καμιά στον πισινό. Είχαν, όπως γράφουν το 1973, «επινοήσει τις στοιχειώδεις αρχές μιας μεθόδου της οποίας η αποτελεσματικότητα είναι τώρα αναγνωρισμένη για την αντιμετώπιση αυτιστικών παιδιών και η οποία συνίσταται στην εναλλαγή μεταξύ τιμωρίας και ανταμοιβής» (1). Η εμπειρική τους ανακάλυψη της μεθόδου ΑΒΑ έγινε την ίδια περίοδο με την επιτυχία της «πολιορκίας» του αυτισμού που εφάρμοσε η Clara Park στην κόρη της Elly, ο απολογισμός της οποίας είχε δημοσιευτεί λίγα χρόνια πριν στις Ηνωμένες Πολιτείες (2). Και στις δυο περιπτώσεις, η βελτίωση των δυο παιδιών υπήρξε αξιοσημείωτη, ωστόσο παρέμεινε περιορισμένη. Σοβαρές σχολικές δυσκολίες εξακολουθούσαν να υπάρχουν για την Elly στα 12 της χρόνια, ενώ μια εργασία δακτυλογράφου φαίνεται να είναι εφικτή για την Anne στα 21 της χρόνια, η οποία ζει ακόμη με τους γονείς της. Όμως η απήχηση των δύο αυτών περιπτώσεων συνέβαλε σημαντικά στην προώθηση εκπαιδευτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση του αυτισμού στις αγγλοσαξονικές χώρες.  

Μισό αιώνα αργότερα, στην Ιντιάνα, μια μητέρα τόλμησε να αντιπαρατεθεί σε αυτές τις μεθόδους, με μια κλινική επιτυχία που ξεπέρασε τις προσδοκίες της. Το βιβλίο της και η εξέλιξη του γιου της γνωρίζουν στις μέρες μας μια πρωτόγνωρη απήχηση στα ΜΜΕ. Σε ηλικία 3 ετών, ο Τζέικ, ο γιος της, κλεισμένος σε ένα μυστικό και σιωπηλό κόσμο, διαγνώστηκε αυτιστικός. Χρησιμοποιούσε ως αυτιστικό αντικείμενο κάρτες του αλφαβήτου με έντονα χρώματα, που αγαπούσε όσο τίποτα άλλο στο κόσμο. Έπρεπε να του τις τραβήξουν από τα χέρια για να φορέσει τη μπλούζα του· τις κρατούσε μαζί του ακόμη και στο κρεβάτι του. Ωστόσο, η μητέρα του δεν προσπαθούσε να του τις πάρει, ακόμη κι όταν πήγαινε στο σχολείο. Έλπιζε ότι θα μάθαινε το αλφάβητο με αυτές. Όμως οι ειδικοί της αντιμετώπισης του αυτισμού υποστηρίζουν ότι τέτοια αυτιστικά αντικείμενα δεν χρησιμεύουν παρά μόνο στη αυτoδιέγερση του παιδιού και αποτελούν εμπόδιο στη μάθηση. Κατά τη διάρκεια μιας μηνιαίας συνάντησης, η διορισμένη από τις αρχές ειδική παιδαγωγός, υπεύθυνη του προγράμματος ανάπτυξης των δεξιοτήτων των αυτιστικών στη καθημερινότητά τους, προσπάθησε επιδέξια να γνωστοποιήσει στη Κριστίν Μπαρνέτ, όχι μόνο την ένστασή της ως προς την ανεκτική της στάση, αλλά κυρίως και τη ματαιότητα των προσπαθειών της να μάθει στο γιο της τα γράμματα του αλφαβήτου. «Αυτό που προσπαθούσε να με κάνει να καταλάβω, υποστηρίζει, είναι πως δε θα χρειαζόταν να νοιαστούμε ποτέ για το αλφάβητο επειδή πίστευαν ότι ποτέ δε θα διάβαζε» (3). Λίγο αργότερα, η ειδική παιδαγωγός της ζήτησε, ευγενικά αλλά αποφασιστικά, «να πάψει να στέλνει τον Τζέικ στο σχολείο με τις κάρτες του αλφαβήτου του» (4). Καλά ενημερωμένη σχετικά με τις αξίες των εκπαιδευτικών μεθόδων που καταλαμβάνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες όλο το πεδίο των ΜΜΕ και που παρουσιάζονται ως οι μόνες επιστημονικά έγκυρες – αν και αποτυγχάνουν σε ποσοστό υψηλότερο του 50% σύμφωνα με τις ευνοϊκότερες στατιστικές – , η Κριστίν Μπαρνέτ χρειάστηκε να επιδείξει ασυνήθιστο κουράγιο και αποφασιστικότητα για να αποφασίσει να πράξει αντίθετα με τη γνώμη των ειδικών του αυτισμού. «Για ένα γονιό, γράφει, είναι τρομακτικό να πηγαίνει κόντρα στις συμβουλές των ειδικών, αλλά μέσα μου ήξερα πως αν ο Τζέικ παρέμενε στην ειδική αγωγή, θα τον έχανα [..]. Έτσι, πήρα την πιο τρομακτική απόφαση που’χω πάρει ποτέ. Για να το κάνω, χρειάστηκε να πάω κόντρα στους ειδικούς, ακόμα και στον άντρα μου. Εκείνη την ημέρα, αποφάσισα να ενθαρρύνω το πάθος του Τζέικ. Μπορεί πράγματι να προσπαθούσε να μάθει να διαβάζει μ’εκείνες τις αγαπημένες του κάρτες με το αλφάβητο, μπορεί και όχι. Όπως κι αν είχε το πράγμα, αντί να του τις πάρω, θα φρόντιζα να έχει όσες ήθελε.»(5)

Ανακάλυψε λοιπόν εμπειρικά την κύρια αρχή της ψυχαναλυτικής προσέγγισης των αυτιστικών: να βασιζόμαστε στις επινοήσεις τους. Την ακολούθησε αποφασιστικά για πολλά χρόνια με λαμπρή επιτυχία. Ο γιος της έμαθε να διαβάζει μόνος του και η πρόοδος του ήταν θεαματική. Η Κριστίν Μπαρνέτ βασίστηκε στην αυθόρμητη λειτουργία του αυτιστικού, αυτή ακριβώς που αποθαρρύνουν οι ειδικοί των εκπαιδευτικών μεθόδων: σεβάστηκε την ανάγκη τού γιου της να βρίσκει καταφύγιο σε ένα σάκο και να στριμώχνεται σε αυτόν· δεν εμπόδισε το πάθος του για τις μάλλινες κλωστές διαφόρων χρωμάτων με τις οποίες έφτιαχνε μοτίβα που κατέκλυζαν την οικογενειακή κουζίνα. Παρατήρησε ότι η συγκέντρωση του Τζέικ βελτιωνόταν και ότι δεχόταν καλύτερα τις ασκήσεις όταν σεβόταν την αυθόρμητη λειτουργία του. Ανακάλυψε ότι η γνωσιακή  λειτουργία του αυτιστικού δεν είναι ανεξάρτητη από την συναισθηματική του ζωή, έτσι ώστε μετριάζοντας το άγχος, βελτιώνεται η μάθηση. Διαπίστωσε ότι η προσέγγισή της «μόνο καθιερωμένη πρακτική δεν ήταν. Οι περισσότεροι παιδαγωγοί, αναφέρει, έβγαζαν από το τραπέζι ένα αγαπημένο παιχνίδι ή παζλ, ώστε το παιδί να μπορέσει να συγκεντρωθεί στους δικούς τους θεραπευτικούς στόχους και κάποιοι έφταναν στο σημείο να τα κρύβουν». Ωστόσο είχε παρευρεθεί σε αμέτρητες συνεδρίες κατά τις οποίες το παιδί της ήταν πολύ αφηρημένο εξαιτίας της στέρησης ενός από τα αγαπημένα του αυτιστικά αντικείμενα ώστε να μπορέσει να κάνει την παραμικρή πρόοδο (6). Υιοθέτησε μια άλλη στάση: να μη συγκεντρώνεται στις αδυναμίες του, όπως κάνουν οι τεχνικές μάθησης, αλλά να εκμεταλλεύεται το πάθος του. 

O Τζέικ είναι σαφώς ένας αυτιστικός που αποτελεί εξαίρεση: σε ηλικία 10 ετών πέτυχε το αποτέλεσμα των 170 μονάδων στην κλίμακα του Weschler. Πάνω από 125 έχουμε να κάνουμε με «χαρισματικό παιδί». Οι εκπληκτικές του ικανότητες απομνημόνευσης, συγκρίσιμες με αυτές του Cherechevski (7), του υπερμνήμονα του Luria, καθώς και η δίψα του για μάθηση και οι ικανότητές του στα μαθηματικά, του επέτρεψαν να γίνει ο πιο νέος ερευνητής στην αστροφυσική στον κόσμο. Ωστόσο, τα ταλέντα του θα μπορούσαν να έχουν χαθεί σε μια δομή για απροσάρμοστα παιδιά, αν η μητέρα του δεν είχε στοιχηματίσει σε αυτά. 

Αναμφίβολα, δεν θα έχανε κανείς την ευκαιρία να αντιτείνει ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε η Κριστίν Μπαρνέτ δεν ισχύει παρά μόνο στην περίπτωση ενός χαρισματικού αυτιστικού. Ωστόσο, ορισμένοι ειδικοί θεωρούσαν ότι το παιδί της δεν θα μάθαινε ποτέ να διαβάζει: η εξέλιξη του αυτιστικού δεν είναι ούτε προβλέψιμη, ούτε ανεξάρτητη από το περιβάλλον του. «Δημιουργεί αμηχανία η διαπίστωση, σημειώνει η Temple Grandin, ότι είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί εάν ένας μικρός αυτιστικός θα είναι υψηλής λειτουργικότητας ή όχι. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων στην ηλικία των 2 ή 3 ετών συνήθως δεν έχει σχέση με την πρόγνωση» (8). Η ίδια, απομονωνόταν στην παιδική της ηλικία, δεν μπορούσε να μιλήσει, φαινόταν κάποιες φορές κουφή, αρνιόταν τη σωματική επαφή, παρουσίαζε επεισόδια βίαιων εκρήξεων, ζωγράφιζε στους τοίχους, έπαιζε με τα κόπρανά της, κλπ. (9) Είναι αποδεδειγμένο ότι ορισμένα παιδιά που παρουσιάζουν μια βαριά μορφή αυτισμού έγιναν αυτιστικοί υψηλής λειτουργικότητας. Αντίθετα μπορούμε κάλλιστα να υποθέσουμε ότι οι ικανότητες ορισμένων κατεστάλησαν από τη θέληση για κανονιστική εκπαίδευση.

Επιπλέον, η Κριστίν Μπαρνέτ εφάρμοσε με επιτυχία την παιγνιώδη της μέθοδο στο παιδικό της σταθμό «Little Light» με το να δέχεται και άλλα παιδιά, αυτιστικά και μη αυτιστικά, που έδειχναν να τους ενδιαφέρει κάτι ιδιαίτερα. Η μόνη της απαίτηση ήταν, σε κάθε συνάντηση, να παραμένει ο ένας από τους γονείς μαζί με το παιδί και να δουλεύει μαζί του. Ισχυρίζεται ότι «το να δείχνεις σ’ένα παιδί ότι παίρνεις στα σοβαρά το πάθος του και θέλεις να το μοιραστείς μαζί του είναι ο πιο ισχυρός καταλυτής στον κόσμο» (10). Αντίθετα, οι μέθοδοι εκμάθησης θεωρούν τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα εμπόδιο στις γνωσιακές κατακτήσεις, με αποτέλεσμα πολύ συχνά να τα αγνοούν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων τα εντάσσουν σε ένα πρόγραμμα ανταμοιβών - τιμωριών. Ωστόσο οι αυτιστικοί υψηλής λειτουργικότητας θεωρούν ομόφωνα ότι πρέπει να καλλιεργηθούν και όχι να καταπολεμηθούν. «Πιστεύω, γράφει ο Josef Schovanec, ότι τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα δεν είναι εχθροί, κάθε άλλο, και ότι μια απαγόρευση, μια άμεση εναντίωση δεν είναι μια καλή λύση [...]. Δεν πρόκειται μονάχα για ιδιοτροπίες εντελώς αυθαίρετες. Συμβάλλουν στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, σε αυτό που είμαστε ως ανθρώπινα όντα. Μέτα από κάποια χρόνια, μπορούν να καταλήξουν σε ένα επάγγελμα. Αν ένας νέος με αυτισμό είναι παθιασμένος με την πληροφορική, θα μπορούσε ίσως να γίνει προγραμματιστής» (11). Μια άλλη αυτιστική επιμένει: αν ένα ενδιαφέρον εξυπηρετεί έναν εύλογο στόχο, για παράδειγμα τον έλεγχο μιας φοβίας ή την καλύτερη αποδοχή της διαφορετικότητας μας, «θα πρέπει να το ανεχτούμε, ακόμα κι αν είναι αλλόκοτο ή αντίθετο στην καλαισθησία» (12). Ξέρουμε πως ο Joey, το παιδί - μηχανή του Bettelheim, έγινε ηλεκτρολόγος όταν ενηλικιώθηκε, αυτός ο οποίος, στην παιδική του ηλικία, είχε κατασκευάσει μια ηλεκτρική μηχανή από χαρτόνι. Το πάθος τής T. Grandin για τη μηχανή που σφίγγει (squeeze machine) την οδήγησε να γίνει ειδική στα περιφράγματα για βοοειδή. Όπως και ο J. Schovanec, η Temple Grandin διαπιστώνει: « οι ενήλικες με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας που μπορούν να ζήσουν αυτόνομα και να κρατήσουν μια σταθερή δουλειά, έχουν συνήθως μια δουλειά στον ίδιο τομέα με τις εμμονές που παρουσίαζαν στη παιδική τους ηλικία. [...] Τα αυτιστικά παιδιά που βρήκαν μια διέξοδο, το κατάφεραν επειδή βασίστηκαν στις εμμονές της παιδικής τους ηλικίας τις οποίες και κατεύθυναν προς εποικοδομητικούς στόχους. Τις σημαντικότερες επιτυχίες τις συναντάμε σε όσους είχαν έναν αφοσιωμένο φίλο που τους βοήθησε να κατευθύνουν τις εμμονές τους» (13).

Από τις πρώτες παρατηρήσεις για τον αυτισμό, αυτό το φαινόμενο είχε τραβήξει την προσοχή του Hans Asperger: «στους αυτιστικούς, έγραφε το 1944, έχουμε διαπιστώσει, πολύ περισσότερο απ’ ότι στους φυσιολογικούς ανθρώπους, μια προδιάθεση προς ένα επάγγελμα, από την πιο τρυφερή τους ηλικία: αυτό το επάγγελμα αναδύεται από την ιδιοσυγκρασία τους σαν να ήταν πεπρωμένο». Δίνει ένα παράδειγμα που μας δείχνει ότι η εξέλιξη του Τζέικ Μπαρνέτ δεν είναι η μοναδική. Πρόκειται για ένα αγόρι, που παρακολουθήθηκε επί 30 χρόνια, το οποίο παρουσίαζε μια έντονα αυτιστική συμπεριφορά και που, από πολύ νωρίς, ήθελε να κάνει μαθηματικά, «σε πλήρη αντίθεση με τη θέληση των παιδαγωγών του». «Λίγο μετά την αρχή των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο, διαπίστωσε ένα λάθος υπολογισμού του Newton: είχε επιλέξει τη θεωρητική αστρονομία. Ο καθηγητής του τον συμβούλεψε να χρησιμοποιήσει αυτή την ανακάλυψη ως θέμα της διατριβής του. Εξαρχής ήξερε ότι θα κάνει μια πανεπιστημιακή καριέρα. Σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, έγινε βοηθός σε ένα πανεπιστημιακό ινστιτούτο αστρονομίας και έλαβε την «επάρκεια» [τίτλος του καθηγητή πανεπιστημίου]» (14). Άλλοι αυτιστικοί τους οποίους παρακολουθούσε ο H. Asperger έγιναν ειδικοί στην εραλδική, τεχνικοί, χημικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και μουσικοί. Επισημαίνει ότι η περιοριστική επιλογή που κάνουν στα ενδιαφέροντά τους αποτελεί πλεονέκτημα σε σχέση με αυτούς που διαθέτουν περισσότερες δυνατότητες αλλά δεν επιλέγουν να εξειδικευτούν. 

Όλες οι ιδιαίτερες πορείες αυτιστικών που κατάφεραν να βγουν από την απόσυρσή τους με στήριγμα ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το οποίο δεν εμποδιζόταν από τον περίγυρό τους, υστερούν λόγω της μη-επιστημονικότητας των εγχειρημάτων τους. Δεν προνόησαν να ομαδοποιηθούν και να συγκριθούν με μια ομάδα ελέγχου. Ο αριθμός των μαρτυριών τους ωστόσο αυξάνεται (Barnett, Grandin, Tammet, Trehin, Paravicini, Ouellette, Schovanec, κλπ.) Πότε επιτέλους θα αποτελέσει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα για τις κρατικές αρχές της υγείας; Πότε οι μαρτυρίες τους θα καθιερώσουν την ευστοχία των προσεγγίσεων του αυτισμού που λαμβάνουν υπόψη τους τον τρόπο απόλαυσης του υποκειμένου ;  
----------
1 Copeland J., Pour l’amour d’Anne [1973], Fleurus, Paris, 1974, σ. 38.
2 Park C.C., Histoire d’Elly. Le siège [1967], Calmann-Lιvy. Paris, 1972.
3 Μπαρνέτ Κ., Το αγόρι που μιλούσε με τους πλανήτες. Η αληθινή ιστορία του Τζέικομπ Μπαρνέτ, Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα, 2013, σ.15.
4 Μπαρνέτ Κ., ό.π., σ. 97
5 Μπαρνέτ Κ., ό.π.,  σ.16-17
6 Μπαρνέτ Κ., ό.π., σ.115.
7 Luria A., « Une prodigieuse mémoire » [1968], L’homme dont le monde volait en éclat, Seuil, Paris, 1995, σ. 235.
8 Grandin T., Ma vie d’autiste, O. Jacob, Paris, 1994, σ. 36.
9 Grandin T., Ma vie d’autiste, O. Jacob, Paris, 1994, σ. 36
10 Μπαρνέτ Κ., ό.π.,, σ. 129
11 Schovanec J., Je suis à l’Est !, Plon, Paris, 2012, σ. 129.
12 Myers J. M., από τον Attwood T, Le syndrome d’Asperger, De Boeck, Bruxelles, 2009, σ. 218.
13 Grandin T. Ma vie d’autiste, ό.σ. 166 & 192.
14 Asperger H., Les psychopathes autistiques pendant l’enfance [1944], Institut Synthelabo, Le Plessis Robinson, 1998, σ. 142

Μετάφραση : Δανάη Τόγια
Επιμέλεια : Επαμεινώνδας Θεοδωρίδης

Το παρόν κείμενο δημοσιεύτηκε στα γαλλικά στο τεύχος 372 της ψηφιακής εφημερίδας Lacan Quotidien στις 29 Ιανουαρίου 2014 με τίτλο « Une mère décide de parier sur les inventions de son enfant autiste. L’Étincelle de Kristine Barnett »